Review: The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia

Thom van den Hork, 13 februari 2018
Profiel
The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia is geen hele slechte game, maar na een paar uur heb je het wel gezien. Dat in combinatie met de hoge prijs maakt het erg lastig om dit spel aan te raden.

Spellen die een anime-serie als basis nemen, zijn geen uitzondering meer. Een recent voorbeeld is bijvoorbeeld Dragon Ball FighterZ en vorig jaar nog kwam Berserk and the Band of the Hawk uit voor PlayStation 4. In veel gevallen wordt zo’n serie omgetoverd tot een vechtspel en dat is voor The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia niet anders. De vraag is alleen of de cast van The Seven Deadly Sins zich leent voor dit genre.

Prinses Elizabeth is gevlucht uit haar eigen koninkrijk, omdat de Holy Knights de macht hebben overgenomen. Ze gaat opzoek naar The Seven Deadly Sins, een groep die het koninkrijk tien jaar eerder ook al heeft gered. Vlak daarna zijn ze uit elkaar gegaan en wordt het dus een lastige opdracht voor prinses Elizabeth om ze allemaal te vinden. Al vrij in het begin komt ze de oude leider van de groep tegen. Meliodas en Elizabeth bundelen hun krachten en zetten alles op alles om de rest te vinden.

The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia bestaat uit een adventure- en duel-modus. In de eerste volg je het verhaal van The Seven Deadly Sins op basis van een flink aantal missies. Deze bestaan vooral uit het verslaan van hordes simpele vijanden of een gevecht tegen een sterke baas. Tussen deze missies door kom je steeds meer te weten over het verhaal en speel je de verschillende personages vrij. Het klinkt allemaal vrij standaard en dat is het ook. Maar naast het feit dat het standaard is, is het ook nog eens vrij saai. Dit komt vooral omdat er weinig uitdaging is. Met het snel drukken op willekeurige knoppen kom je al een heel eind. Daarnaast bestaan de dialogen voornamelijk uit lappen tekst die op je beeld verschijnen en zijn cutscenes beperkt. Een positief punt is wel dat de originele stemmen uit de serie ook in het spel aanwezig zijn.

In de tweede modus kun je het opnemen tegen de computer of een menselijke speler, lokaal of online. Er zijn meer dan twintig verschillende personages waar je uit kunt kiezen. Naast de standaard moves beschikken ze ook nog over magie. Helaas is magie het enige dat de vechters uniek maakt, want de overige moves zijn bijna allemaal hetzelfde. Dit is ook precies de reden waarom The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia snel saai wordt. Andere vechtspellen, zoals Dragon Ball FighterZ, bieden veel meer diversiteit in de personages. In de praktijk komt het er vaak op neer dat je dezelfde soort knoppen indrukt tijdens een gevecht. Een echte strategie uitstippelen, zoals je mag verwachten van een vechtspel, zit er bij dit spel niet in.

The Seven Deadly Sins: Knights of Britannia is niet een heel erg slecht spel, maar het gaat helaas vrij snel vervelen. De hoeveelheid personages lijkt op het eerste gezicht indrukwekkend, maar de special moves per personage zijn vrij beperkt. De adventure-modus is een leuke manier om kennis te maken met het verhaal, maar als dat je enige doel is, kun je misschien beter de serie op Netflix kijken. Daarnaast maakt de hoge prijs van €60 het ook erg lastig om deze game aan te raden, zelfs aan fans van de serie.