Review: Thoroughbreds

Stefan Manenschijn, 09 augustus 2018
Profiel
Regisseur Cory Finly levert met Thoroughbreds een hele toffe film af. De zwarte humor, gecombineerd met de vervreemdende, afstandelijke en bizarre sfeer zorgen ervoor dat je aan de buis gekluisterd blijft.

Na jaren uit elkaar te zijn gegroeid, blazen jeugdvriendinnen Lily (Anya Taylor-Joy) en Amanda (Olivia Cooke, Katie Says Goodbye, Ready Player One) hun vriendschap nieuw leven in. Waar Amanda een buitenbeentje met een te grote mond is geworden, heeft Lily eigenlijk alles voor elkaar. Ze woont in een groot huis, gaan naar een chique kostschool en heeft een beurs voor een dure opleiding. Haar stiefvader is eigenlijk de enige waar ze een probleem mee heeft. Samen besluiten Lily en Amanda dit probleem voorgoed uit de weg te helpen in Thoroughbreds, het debuut van regisseur Cory Finly.

Waar op het doosje staat dat we hier met een drama te maken hebben, mag Thoroughbreds ook zeker een komedie genoemd worden. Een behoorlijk zwarte komedie, dat wel. Hoewel de film zeker niet van grappen aan elkaar hangt, zijn vooral de gesprekken tussen Lily en Amanda behoorlijk humorvol. De afstandelijke en wereldvreemde benadering van beiden zorgt voor bizarre conversaties die zonder meer het hoogtepunt van de film vormen. In de wereld van de dames bestaan alleen zijzelf, en de rest is simpelweg ruis. Het zegt genoeg dat de drugs-dealende sex-offender Tim het meest “normale” personage in Thoroughbreds is.

De acteerprestaties zijn sowieso bovengemiddeld in deze film. Zowel Olivia Cooke, als Anya Taylor-Joy zetten hun rol met verve neer en blijven ondanks het bizarre scenario geloofwaardig. Je gelooft daadwerkelijk dat ze de plannen die ze smeden de normaalste zaak van de wereld vinden. Ook de rest van de cast weet het niveau hoog te houden.

Een compliment is er ook voor de cinematografie. De beelden weten perfect de vervreemde, afstandelijke en bizarre sfeer van de film te versterken. Zeker de slotscène mag een pareltje genoemd worden.

Thoroughbreds is een uitstekende binnenkomer voor Cory Finly. De bizarre sfeer en zwarte humor doen hun werk uitstekend en brengen een film, waarvan je er maar weinig ziet. Het ietwat langzame tempo en de afstandelijkheid zullen niet iedereen liggen, maar met een speelduur van ongeveer 90 minuten zou iedereen het wel gewoon een kans moeten geven.