Review: Mages of Mystralia

Arran Winmai, 10 februari 2019
Profiel
Mages of Mystralia slaagt erin een leuke, vrolijke sfeer te creëren en ondertussen ook een wat serieuzere ondertoon te hebben. Ook is het experimenteren met spreuken leuk en puzzels kunnen hierdoor bovendien vaak op verschillende manieren opgelost worden. Alleen jammer dat de laadtijden soms wat lang kunnen zijn.

Nintendo heeft Mages of Mystralia van Borealys Games nu uitgebracht voor de Switch. Het is een spel waarin spelers experimenteren met magie en allemaal gekke dingen kunnen doen. Volgt de game in de voetsporen van Magicka of is het iets totaal anders? Lees daarvoor gauw verder.

In Mages of Mystralia kruipen spelers in de huid van Zia. Zij is een jonge magiër in een wereld waar mensen bang zijn voor magie. Om die reden worden kinderen die geboren worden met magische krachten, verbannen. Eenzaam en alleen dwaalt Zia door het bos, tot een man die zichzelf ‘mentor’ noemt haar aanbiedt haar krachten te leren beheersen. Zo begint een avontuur waarin het jonge meisje een groot kwaad tracht tegen te houden en zodoende ook aan de wereld poogt te bewijzen dat magie niet iets inherent slechts is.

Fans van Magicka zullen gauw merken waar Borealys Games zijn inspiratie vandaan heeft gehaald. Zo kunnen spelers creatief zijn met magie, maar er is ook een zekere sfeer die doet denken aan de oudere games. De wereld is bijvoorbeeld op een vergelijkbare manier vormgegeven. Bovendien bazelen de personages een eigen taal, die vertaald wordt in de ondertiteling. Toch is het verhaal wat serieuzer en voelt de game meer aan als een heus avontuur. Dat wil echter niet zeggen dat Mages of Mystralia niet grappig kan zijn; in tegendeel, de humor is een groot deel van de charme.

Het verhaal is voor een groot deel gebaseerd op onwetendheid en de angst die daaruit voortkomt. Een gestoorde koning met magische krachten zaaide dood en verderf, waarna magie verboden werd. Echter proberen de meeste magiërs mensen te helpen waar dat mogelijk is. Hetzelfde geldt voor magiërs en hun afkeer tegen necromancers. Als een mysterieus boek Zia vertelt dat “iets verbieden het ding niet minder gevaarlijk maakt” en dat “alleen kennis kan leiden tot een veilige omgeving” lijkt de boodschap van de game duidelijk.

Zoals eerder opgemerkt, kunnen spelers experimenteren met magie in Mages of Mystralia. Dit vormt een groot gedeelte van de gameplay en het is eigenlijk ook wat de game zo leuk maakt. Er zijn vier soorten spreuken: Immedi zijn spreuken die onmiddellijk effect hebben. Actus creëert op zijn basisvorm een klein vlammetje die op zijn plaats blijft. Met Creo kunnen spelers objecten creëren. Tenslotte hebben Ego-spreuken betrekking op de magiër zelf.

Als de speler niets aan de spreuken aanpast, hebben ze elk al een effect, maar gedurende de game vindt men runes waarmee ze de manier waarop hun spreuken zich gedragen, veranderen. Zo verandert het vlammetje van Actus in een vuurbal die geschoten kan worden als de ‘move’-rune wordt toegevoegd. Op Ego heeft het echter een heel ander effect. Nu zal de speler in plaats van een schild voor zich houden gauw naar voren springen. Zodoende kan er een boel geëxperimenteerd en ontdekt worden. Dit zorgt voor een hoop leuke gameplay.

Hierdoor kunnen spelers ook hun eigen speelstijl bepalen voor gevechten. Proberen ze aanvallen te blokkeren met het schild (en zelfs aanvallen reflecteren als ze de juiste runes gebruiken) of juist aanvallen vermijden door weg te springen? Ook de manier van aanvallen kan geheel verschillend zijn. Het is zelfs mogelijk ijsvloeren te maken die vijanden bevriezen en, als ze contact maken, explosies veroorzaken.

Bovendien hebben de puzzels die her en der verspreid zijn hierdoor vaak meerdere oplossingen. De gamemakers hebben meestal een oplossing bedacht en als spelers een beetje in-game geld betalen, krijgen ze te horen welke runes ze daarvoor moeten gebruiken. Echter is een alternatieve route vinden evengoed mogelijk. Zo was er een grot waar het de bedoeling was een explosieve ton weg te duwen, maar creatieve spelers maakten in plaats daarvan regen dat explodeert als het de grond raakt. Het enige echte nadeel van het spel is dat gebieden vaak niet zo groot zijn, waardoor er vaak geladen moet worden. Dit, gepaard met de wat langere laadtijden, kunnen soms wel leiden tot veel wachten.

Hoewel spelers soms even wat langer moeten wachten voor ze verder kunnen spelen in Mages of Mystralia, maakt het experimenteren met magie dat dubbel en dwars weer goed. De gameplay wordt daardoor lekker afwisselend en spelers kunnen hun eigen ding doen. Bovendien heeft de luchtige wereld een vrolijke sfeer die soms toch een interessante, serieuze toon krijgt.

Speel Mages of Mystralia nu op PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc. Voor deze review werd het gespeeld op de Switch.