Review: Mortal Engines

Thom van den Hork, 23 april 2019
Profiel
Mortal Engines is dan misschien van de mensen achter The Lord of the Rings en The Hobbit, het is niet van hetzelfde niveau. Deze film is nog enigszins de moeite waard vanwege de toffe special effects.

Peter Jackson kennen we natuurlijk allemaal van The Lord of the Rings en The Hobbit, maar de Nieuw-Zeelander heeft meer films gemaakt. Zo was hij onder andere de regisseur van Meet the Feebles (1989), Braindead (1992) en King Kong (2005). Voor zijn meest recente project heeft hij het regisseren overgelaten aan Christian Rivers, die met Mortal Engines zijn regiedebuut maakt. Rivers is geen onbekende voor Peter Jackson, want de twee werken al samen sinds de film Braindead. Hoe pakt Jacksons besluit uit om ditmaal niet zelf de regie te doen? Wij zochten het voor je uit.

Mortal Engines speelt zich enkele duizenden jaren in de toekomst af. De wereld zoals wij die kennen, bestaat niet meer met dank aan de zestigminutenoorlog. Deze nucleaire oorlog heeft ervoor gezorgd dat de mensheid bijna is uitgestorven, maar ook bomen, planten en dieren zijn zeldzaam geworden. De overlevenden hebben groepen gevormd en deze wonen in grote steden, maar niet zoals je gewend bent. De steden zijn namelijk enorm grote voertuigen die rondrijden in de postapocalyptische wereld. Als steden elkaar tegenkomen, loopt het bijna altijd uit op een gevecht om brandstof. Wanneer Tom Natsworthu (Robert Sheehan) door omstandigheden het pad kruist van de mysterieuze Hester Shaw (Hera Hilmar), begint het verhaal pas echt.

Dat verhaal komt enorm langzaam op gang. Dit heeft vooral te maken met het feit dat de geschiedenis van de steden wordt verteld door middel van dialogen. Dit betekent dat je het eerste uur vooral aan het luisteren bent naar gesprekken tussen de verschillende personages. En dat is nu precies waar deze film het niet van moet hebben. De kern van het verhaal is namelijk weinig bijzonder: de slechterik Thaddeus Valentine (Hugo Weaving) wil met een geheim wapen de nodige schade aanrichten, maar Tom en Hester gaan daar, met enige hulp, een stokje voor steken. Natuurlijk lukt het ze om het plan uiteindelijk te dwarsbomen en natuurlijk vinden ze elkaar leuk aan het einde van de film. Het is, met uitzondering van de rijdende steden, allemaal niet heel erg origineel. Daar komt ook nog eens bij dat de acteerprestaties van Hera Hilmar en Robert Sheehan niet bijzonder noemenswaardig zijn. Hugo Weaving, die we kennen van The Lord of the Rings en The Matrix, levert gelukkig precies het niveau dat we van hem gewend zijn.

Mortal Engines is eigenlijk alleen de moeite waard door de indrukwekkende steden, grote gevechten en bijzondere special effects. Zo is het prachtig om te zien hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om een gigantische stad op wielen te creëren en dat het er ook nog eens geloofwaardig uitziet. Ook de luchtgevechten zijn van een hoog niveau en doen soms denken aan de Star Wars-films. Het is vooral jammer dat het verhaal en de kwaliteit van de acteurs niet op hetzelfde niveau zitten.

Mortal Engines is uiteindelijk geen hele slechte film, maar ook niet een hele goede. Het verhaal komt heel langzaam op gang door het gebruik van de vele dialogen. Ook de acteerprestaties van Hera Hilmar en Robert Sheenan zijn niet bijzonder te noemen. Deze film moet het vooral hebben van de special effects, die behoorlijk indrukwekkend zijn. Helaas heeft een film meer nodig dan dat om een echte topper te zijn.