Review: Jupiter & Mars

Stefan Manenschijn, 13 juni 2019
Profiel
Jupiter & Mars valt eigenlijk op elk vlak tegen. Op wat spaarzame audiovisuele hoogtepunten na valt er maar weinig dolfijns te beleven met deze game.

Dat we met zijn allen druk bezig zijn om van de wereld een slechtere leefomgeving te maken, is een boodschap die we de laatste jaren veelvuldig horen. Naast het broeikaseffect is ook de plastic soep in de oceanen een grote oorzaak van onze zorgen. Jupiter & Mars van ontwikkelaar Tigertron, Inc. is met dit laatste feit aan de haal gegaan met hun meest recente game. Het moet ons bewust maken van wat we veroorzaken met al onze rotzooi. Is het ze gelukt om hier een boeiende game omheen te bouwen?

In Jupiter & Mars heeft de mensheid de aarde al lang verlaten en een grote puinhoop achtergelaten. Jij kruipt in de rol van de dolfijn genaamd Jupiter die van de oceanen een betere plek wil gaan maken. Dat moet hij doen door in elk van de werelden een soort van ruimtestation uit te schakelen. Ondertussen zal hij ook de nodig onderwaterbewoners bevrijden uit de plastic zooi die in de oceaan is achtergelaten.

Gameplaytechnisch stelt Jupiter & Mars niet veel voor. Je zwemt rond en onderweg zul je de nodige klusjes moeten uitvoeren die over het algemeen terechtkomen op het bevrijden van een bepaald aantal dieren. Daarbij word je geholpen door je sonar die de wereld om je heen oplicht en door een soort beschermingsmechanisme die de gevaren in het water op afstand kan houden. De gameplayonderdelen zorgen samen echter niet voor een bijzonder verheffend spel. De dreigingen stellen niets voor en zijn eenvoudig van je af te houden. Ook het zoeken naar andere dieren en dingen is voornamelijk een erg saaie en tijdrovende klus. De enige uitdaging komt van machines die onderwater staan en gevaarlijke golven afgeven waarvoor je moet schuilen. Dat is echter niet genoeg om de gameplay te redden.

Ook visueel stelt Jupiter & Mars behoorlijk teleur. Op de screenshots die we voor de release zagen, leek het vergelijkbaar met games als Rez en Child of Eden, echter is de wereld in deze game een stuk leger en mist het de visuele creativiteit van beide titels. In de PSVR-modus stelt de game daarbij enorm teleur. Waar je zou denken dat je in virtual reality extra immersie krijgt, gaat alle detail verloren die het spel nog enigszins aantrekkelijk zouden maken.

Gelukkig weet de audio wel het een en ander te redden. De muziek hypnotiseert en brengt je in een bepaalde flow. Wanneer je dan de sonar gebruikt en de omgeving oplicht, geeft dit af en toe nog wel behoorlijk toffe effecten. Dit samenspel is ook wat eerdergenoemde titels zo tof maakt, omdat alles wat je doet impact heeft op hetgeen audiovisueel om je heen gebeurt. Helaas moet je daar in Jupiter & Mars zelf voor zorgen en dat is een gemiste kans.

Alles bij elkaar stelt Jupiter & Mars teleur. Op wat spaarzame hoogtepuntjes na valt de game eigenlijk op alle vlakken tegen. Dat is erg jammer, want de potentie is er zeker wel. Het thema is interessant en ook de audiovisuele afwerking is soms best fraai. Het is alleen verre van genoeg om van deze game een aanrader te maken.

Wij speelden Jupiter & Mars op de PlayStation 4. Het spel is exclusief voor dit platform.