Review: Age of Wonders: Planetfall

Rutger Engel, 05 augustus 2019
Profiel
Age of Wonders: Planetfall is de meest toegankelijke game van het genre en dat is een applaus waard. Daarnaast is er genoeg content in de game om iedereen bezig te houden en elk potje goed verschillend te maken. Tel daar de interessante planeten, de gevechten en het heerlijke tempo bij op en je hebt een toptitel van Nederlandse bodem.

Triumph Studios is een wat kleinere, Nederlandse studio die qua naambekendheid wat ons betreft wel een stuk groter zou mogen zijn. In 1999 begonnen ze aan de Age of Wonders-reeks en in 2007 kwamen ze met het ontzettend vermakelijke Overlord. Maar liefst twee decennia na hun eerste game gaat hun oude en vertrouwde franchise een hele nieuwe kant op. Weet Age of Wonders: Planetfall een succesvolle landing te maken?

Age of Wonders vond traditioneel plaats in een ouderwetse fantasy-setting, maar Planetfall brengt ons naar de sciencefiction. De Star Union is uit elkaar gevallen door grote rampen en zo’n 200 jaar later komen verschillende rassen weer boven water om hun aandeel van allerlei verschillende planeten te claimen. Explore, expand, exploit en exterminate je een weg naar de overwinning op ouderwetse 4X-wijze. Age of Wonders: Planetfall lijkt op het eerste gezicht bijna een uitbreiding van Civilization 6 en mensen die die game gespeeld hebben, weten precies wat we dan bedoelen. Gelukkig is Civilization een uitstekende game om het een en ander van te lenen en doet Planetfall genoeg bijzondere dingen om het toch tot een behoorlijk uniek spel te maken.

Je begint op een planeet en hebt een klein stadje dat een kolonie vormt. Hierdoor ontvang je een boel grondstoffen en die gebruik je om op allerlei verschillende manieren uit te breiden. Voedsel wordt gebruikt om meer kolonisten te krijgen (en te voeden) en wanneer je genoeg kolonisten hebt, kan je een hele nieuwe sector annexeren. Elektriciteit wordt gebruikt om bepaalde gebouwen en je leger te onderhouden, productie bepaalt hoe snel je gebouwen bouwt en wetenschap hoe snel je nieuwe technologieën onderzoekt. Voor je het weet is je kleine nederzetting uitgegroeid en heb je een gigantisch aandeel van een planeet onder je hoede.

Maar natuurlijk ben je niet alleen op de planeet en ook is de planeet niet bepaald leeg. Overal zijn dingen die je ofwel helpen of juist gigantische obstakels vormen. Zo heb je ruïnes die vaak nuttige beloningen bevatten, maar deze worden bewaakt door een neutrale partij. Ook heb je neutrale facties die je voor jezelf kan winnen door missies voor ze uit te voeren. Alhoewel het allemaal heel rustig begint, is er voor je het weet meer te doen dan je tijd voor hebt en vanaf dat moment wordt het continu een kwestie van afwegingen maken.

Uitgebreide strategiespellen als deze zijn vaak eng om in te stappen, maar Planetfall weet het eindelijk toegankelijk te maken voor iedereen, of je dit genre nou voor het eerst speelt of een veteraan bent. De voornaamste manier waarop het dit doet, is via de Campaign-modus. In deze modus volg je een verhaal dat niet al te spetterend is. Wat er wel goed aan is, is dat het je kennis laat maken met de wereld en de verschillende rassen. Veel belangrijker: het geeft je kleinere doelstellingen voor de korte termijn. Heb je dus zoveel mogelijkheden dat je niet meer weet wat je ermee aan moet? Richt je dan gewoon op een missie die je gekregen hebt en kijk daarna weer verder. Hierdoor is de game vanaf het begin al vermakelijk, terwijl je bij de meeste vergelijkbare spellen het gevoel hebt dat je er vijftig uur lezen en leren in moet steken voordat het interessant begint te worden. Er staat helaas tegenover dat de quests van de campaign-modus naarmate je vordert wel erg eentonig beginnen te worden, maar tegen die tijd heb je Planetfall redelijk onder de knie en kan je doen waar je zin in hebt.

Een andere verdienste is dat er verschillende manieren zijn om je doelen te behalen, of het nou gaat om de korte of langere termijn. Wil je alle andere “spelers” de oorlog verklaren, of wil je zo goed mogelijk iedereen te vriend houden en op die manier alle conflicten op een vredige wijze oplossen? De keuze is aan jou en dit zorgt ervoor dat alle potjes er erg anders uit gaan zien. Wat er ook voor zorgt dat elk potje anders is, is het feit dat er zes verschillende rassen zijn die allemaal verschillende voordelen hebben. Zo is er een alien-achtig ras dat allemaal voordelen kan krijgen door zoveel mogelijk voedsel te verzamelen en kunnen de Amazone-strijders wilde dieren temmen. Een grote hoeveelheid aan rassen, technologieën, types legers en verschillende tegenstanders die je tegenkomt zorgen er allemaal voor dat geen twee potjes hetzelfde aan zullen voelen.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de gevechten. Vrij uniek voor de Age of Wonders-serie is dat wanneer twee legers elkaar op de kaart tegenkomen, er een gevecht plaats zal vinden in een arena. Op beurtelingse wijze krijg je een veldslag in XCOM-stijl. Eenheden hebben allemaal verschillende statistieken en vaardigheden en hoe je ze voort laat bewegen is van groot belang. Je troepen te dicht bij de vijand laten staan zonder iets om achter te schuilen, garandeert bijna dat ze afgeslacht zullen worden. De gevechten zijn strategisch en met name wanneer er iets belangrijks op het spel staat, zoals een hele kolonie, is het enorm spannend. Gek genoeg werkt het tegelijkertijd ook als een hele ontspannende bezigheid, omdat het je even iets anders geeft om te doen dan het managen van je rijk. Mocht het allemaal niets voor jou zijn, dan is er ook de mogelijkheid om het gevecht automatisch te laten verlopen.

Omdat de dynamiek van je legers zo’n groot onderdeel is van het potje, zorgt het ervoor dat het tempo van Planetfall erg lekker is. Je zal nooit meerdere beurten achter elkaar helemaal niets te doen hebben terwijl je wacht op het afronden van een gebouw of het onderzoeken van een technologie die je nodig hebt.

Eigenlijk is er te veel om op te noemen. We zouden deze review nog drie keer zo lang kunnen maken met alle kleine details die het spel interessant maken. Age of Wonders: Planetfall is een erg sterke game en alhoewel het op het oppervlak wat lijkt op Civilization 6, doet Triumph Studios genoeg unieke dingen om het zich allemaal eigen te maken. Daarnaast is elk potje weer anders door alle verschillende rassen, eenheden, technologieën en ga zo maar door. Het grootste positieve aspect is hoe makkelijk het is om gewoon lekker te gaan spelen. De grootste (terechte) kritiek op het genre is hoe vervelend het is om tientallen, zo niet honderden, uren in een game te moeten stoppen voordat je dingen echt gaat begrijpen. De campaign-modus lost dit probleem volledig op en hiervoor verdienen de dames en heren van Triumph een oprecht applaus. Age of Wonders: Planetfall is de meest toegankelijke game van het genre en de grote verscheidenheid aan mogelijkheden maakt het ook voor de veteranen interessant. We kunnen niet wachten om te zien wat we allemaal gaan krijgen aan uitbreidingen.

Age of Wonders: Planetfall is voor deze review gespeeld op pc. De game is beschikbaar op Xbox One, PlayStation 4 en pc.