Wie op vakantie gaat en wat meer te weten wil komen over zijn bestemming kan natuurlijk de reisgids erbij pakken. Ook films kijken die uit het land komen waar je naar toegaat helpen je te leren over de cultuur, omgeving en gewoontes. Vandaar deze rubriek, met deze keer als land: België.
Zoals bij haast alles in België is ook de filmindustrie opgedeeld in Nederlandstalig en Franstalig. Er kan beter gesproken worden over de Waalse en de Vlaamse filmindustrie dan de Belgische filmindustrie. Over het algemeen zijn Belgische films nooit hoogstaand geweest, noch hebben ze veel impact weten te maken. Pas in recente jaren heeft de Belgische cinema een eigen stijl ontwikkeld. Grauw en persoonlijk zijn de handelsmerken geworden. Een andere trend is momenteel populaire boeken verfilmen. Deze films vinden buiten België vooral aansluiting bij het Nederlandse publiek.
Ben X (Balthazar, 2007)
De autistische jongen Ben is het grootste deel van zijn dag aan het gamen. Hij speelt de MMORPG ArchLord om aan zijn treurige leven te ontsnappen. De film maakt gebruik van beelden uit het spel en geeft de kijker echt het gevoel te begrijpen hoe Ben naar de wereld kijkt. Deze twee componenten zorgen voor niet alleen een aangrijpend verhaal, maar maakt Ben X ook cinematografisch interessant. De film is internationaal zeer goed ontvangen en heeft zelfs buitenlandse prijzen gewonnen.
Calvaire (Du Welz, 2004)
Marc Stevens is een zanger voor bejaarden in verzorgingstehuizen. De kijker zal zijn optreden vooral zien als ongemakkelijk en onbeholpen. Marc zelf daarentegen is overtuigd van zijn eigen kunnen. Als zijn auto het begeeft op weg naar de volgende show komt hij in een bizar dorpje terecht. De man bij wie hij logeert besluit hem gevangen te houden als zijn vrouw. De film verandert in een psychologische horror waarin surrealistische voorvallen elkaar in hoog tempo afwisselen. Sommige zullen bij deze film gechoqueerd worden en andere krom liggen van het lachen.
De Helaasheid der Dingen (Van Groeningen, 2009)
De verfilming van het gelijknamige boek door Dimitri Verhulst is zeker een aanrader. In een tijdloos dorpje in België – waar de mensen liever in de kroeg hangen dan werken – groeit een jongen op bij zijn vader en ooms. De film is een stuk dramatischer dan het boek, maar er is gelukkig nog genoeg om te lachen. Naast bier komt er nog een grote Belgische liefde veelvuldig in de film voor: wielrennen. Zo spelen de hoofdpersonen een bierspel gebaseerd op de Tour de France en gaan zij ook naaktfietsen.
Een man kijkt terug op zijn leven in een onchronologisch mozaïek verhaal. Hij bedenkt hoe dingen anders hadden kunnen gaan of hoe ze indrukwekkender dan de waarheid hadden kunnen gebeuren. Het is vaak onduidelijk of de herinneringen de waarheid of de fantasie van de man zijn. De film is in het Frans en heeft ook een zeer Franse uitstraling. In 2009 heeft Jaco Van Dormael Mr. Nobody geregisseerd. Een film die zeer veel lijkt op deze Belgische klassieker.
Ex-Drummer (Mortier, 2007)
Wederom een verfilming van een boek. Herman Brusselmans, de schrijver, is een merkwaardig persoon. Ook zijn boeken geven hier blijk van. Drie gehandicapten vormen een band en zijn op zoek naar een ook gehandicapte drummer. De beroemde schrijver Dries wordt de drummer; zijn handicap is dat hij geen drums kan spelen. Vervreemdende humor, grappen die constant herhaald worden en veel geweld zorgen voor een zeer grauwe en oneven film.
