Christian Nolan’s Batman trilogie is een belangrijke vormgever van deze superheldenserie. Grauw, hard en realistisch – zoals we dat herkennen uit voorgenoemde films. The Green Arrow verschilt wel van Batman als personage: Bruce Wayne is een zakkenvuller en Oliver Queen een moderne Robin Hood.
The CW speelt slim in op het succes van superhelden op het grote scherm en brengt samen met DC The Green Arrow naar het kleine scherm. The CW is daarmee de eerste, maar naar alle waarschijnlijkheid zullen er meer volgen. De pilot en het eerste seizoen hebben hoge kijkcijfers; momenteel is het wachten op aflevering 7 van de 12.
Wat vijf jaar op een eiland al niet kan doen
Oliver Queen (Stephen Amell) is een prototype verwaand rijke lui’s jochie. Feesten en seks, daar draait zijn leven om. Dit verandert allemaal grondig wanneer hij het zusje van zijn vriendin Laurel meeneemt op een bootreis. Terwijl hij met haar vreemdgaat vergaat het schip en wordt zij meegetrokken naar de diepte van de oceaan. Oliver overleeft de directe ramp samen met zijn vader, maar is uiteindelijk de enige die levend een (naar ogenschijnlijk) onbewoond eiland bereikt. Wat hij daar mee maakt verandert hem compleet. Vijf jaar later keert hij terug naar zijn moeder, het bedrijf van zijn vader en Starling City.
De stad is vreemd voor hem geworden; hij ziet de misstappen van de rijke corrupte elite nu helder voor zichen besluit daar tegen te strijden. Overdag speelt hij nog de verwende playboy, maar ’s nachts gaat hij eropuit als een gemaskerde vigilante: The Green Arrow. Hij biedt weerstand tegen de maffia, maar wordt wel opgejaagd door de politie. Met name detective Quentin, die ook nog eens de vader van zijn ex-vriendin is, heeft zijn pijlen op Oliver gericht.
[one_third]
[/one_third][one_third]
[/one_third][one_third_last]
[/one_third_last]
Grimmige sfeer en harde actie
De parallellen met Batman en specifieker Christian Nolan’s Batman zijn goed te maken. De serie houdt vast aan een realistische beeld van wat het is om een superheld te zijn. The Green Arrow heeft geen superkrachten, maar heeft zichzelf buitengewoon goed ontwikkelt op het gebied van boogschieten, acrobatenkunstjes en een dubbel leven leiden. Toch is er een duidelijk verschil. The Green Arrow vecht vooral voor de man op de straat en is een moderne Robin Hood. Waar dit precies vandaan komt, wordt eigenlijk nooit duidelijk. We zien Oliver als playboy en als overlever van een schipbreuk, maar nooit wat er toe heeft geleid dat Oliver ten strijde gaat tegen de rijken.
Het is echter verfrissend om een keer een superheld te zien die niet hoort bij de kliek rondom de conservatieve multinationals, maar er recht tegenover staat. Amell brengt de rol van Oliver en The Green Arrow overtuigend genoeg om de precieze motieven daar te laten voor wat ze zijn. Gelukkig bestaat er naast zijn avonturen ook nog een groter plot dat zich langzamerhand steeds verder uitdiept; het ongeluk met de boot zou weleens opzet kunnen zijn en tot overmaat van ramp weet zijn moeder er misschien het meeste vanaf.
De hele superhelden trend van de laatste tijd laat je aan jouw voorbij gaan. The Green Arrow is een goede serie, maar speelt overduidelijk in op de voorgaande successen van Marvel en voornamelijk DC. Zij die genoeg hebben van of geen interesse hebben in actie, alter ego’s en mannen in capes zullen niets in Arrow vinden wat dat doet veranderen.
Arrow is een serie waar eigenlijk iedereen die van superhelden houdt op heeft zitten wachten. Een film duurt vaak maximaal maar twee uur. Vervolgens moet er twee jaar gewacht worden op nog een vervolg van twee uur. Arrow biedt vermaak en spektakel net zoals bij The Dark Knight, maar biedt voor de doorgewinterde superheldenfanaat ook en vleugje noviteit doordat The Green Arrow zich begeeft aan de linkerkant van het politieke spectrum.
