Het gaat niet zo goed met Robert Finkelstein. Nu dat de kinderen uit huis zijn komt Robert in een midlife crisis terecht, of een burn-out. Hij timmert in ieder geval de strijkplan in elkaar en daarna zijn vrouw. Volgens Robert klinkt tragisch, en dat is het ook, maar er valt genoeg te lachen. Deze serie van Maria Goos is een tragikomedie zoals we die niet vaak in Nederland zien.
De gevolgen van 25 jaar huisarts
Volgens Robert vertelt het verhaal van de koppige Robert Finkelstein (Peter Blok), een huisarts die al 25 jaar op dezelfde manier te werk gaat. Zijn patiënten betekenen veel voor hem en hij kent iedereen bij naam. Sommige van hen laat hij komen onder de valse voorwendselen van een doktersbezoek, maar zijn daar eigenlijk omdat Robert ze uit hun isolement wil trekken. Zijn methode van de oude stempel kost hem veel tijd en levert veel stress op, en wanneer de kinderen uit huis gaan loopt de emmer over. Hij slaat zijn vrouw Jaqueline (Jacqueline Blom). Robert moet maar even afkoelen in het appartement van vrienden die op wereldreis zijn. Rust vindt hij er niet, want hij krijgt de bloedmooie en jonge Jasmijn (Hannah Hoekstra) als buurvrouw. Kunstenares Jasmijn leeft allesbehalve een burgerlijke bestaan en heeft nymfomane trekjes.
[one_half]
[/one_half] [one_half_last]
[/one_half_last]
Een ander geluid in een Nederlandse komedie
De Nederlandse komedie leek de laatste jaren te zijn overgenomen door kneuterigheid en overdreven typetjes, met bijbehorende flauwe grappen. Volgens Robert is iets nieuws en moet het vooral hebben van de treurigheid van zijn personages. En dat is ook gelijk wat er te lachen valt. Blok zet Robert neer als een koppige, maar ook sympathieke man. Hij maakt de midlife crisis van Robert zeer begrijpbaar en ondanks dat Robert zijn vrouw in elkaar slaat, lijkt het een prima kerel te zijn. De personages om hem heen begrijpen hem vooral niet.
Hoe het plot zich ontvouwt is weinig verrassend: Jasmijn is de enige die hem begrijpt – of in zijn wereld past op dit moment – en Robert duikt in haar armen. Gelukkig bieden tal van andere personages genoeg variatie om de opzet spannend en grappig te houden. Voor een serie van een halfuurtje heeft Volgens Robert genoeg kleurrijke episodes. Geestige situaties zijn er volop, maar de serie gaat nooit voor de makkelijke lach.
Volgens Robert heeft soms merkwaardige en onnodige toevoegingen. Een hersenspinsel als kind – wat waarschijnlijk een jongere Robert moet voorstellen – als uitlaatklep en een psychiater die er ook vooral is om tegen te praten zijn twee voorbeelden hiervan. Het is een keuze geweest om niet met voice overs te werken. Deze manier is interessanter maar voelt té vreemd aan. Daarnaast steken momenten van humor en tragedie soms niet goed tegen elkaar af, waardoor de balans tussen de twee scheef aanvoelt.
Dit is een tragikomsiche serie zoals die niet vaak in Nederland gemaakt worden. Soms weet je niet of je moet lachen of moet huilen; precies zoals het moet zijn. Volgens Robert is een Nederlandse komedie die voor de verandering niet flauw is. Peter Blok en Jacqueline Blom spelen overtuigend en de jonge Hannah Hoekstra kan wederom een geslaagde rol aan haar nog maar korte, maar indrukwekkende acteercarrière toevoegen. Met Volgens Robert is er weer wat te lachen op de televisie.
