Metanoia, Grieks voor wedergeboorte, is het debuutalbum van Daniel Versteegh. Een album dat uitkomt terwijl Nederland één van de langste winters sinds jaren meemaakt. Het past in de stijl van dit jaargetijde, want Daniel moet na dit album in volle glorie kunnen bloeien.
De daadwerkelijke ontdekking van Daniel Versteegh is in Giel Beelens tv-programma ‘De Beste Singer-Songerwriter’ van Nederland. Misschien niet het programma waarvan verwacht wordt dat er hitmachines uitkomen. Maar na Nielson is het ook de beurt aan Daniel om Nederland te veroveren. Hij won de Grote Prijs van Nederland in de categorie Singer-Songwriter en werd uitgeroepen tot 3FM Serious Talent.
Album-opener en tevens eerste uitgebrachte single Longest Winter kenmerkt de rest van het album. De nummers zijn zeer klein gehouden en hierin is duidelijk de folk te horen. De verdere inspiratie van muziek lijkt hij te vinden in Neil Young, John Denver, Paul Simon en Art Garfunkel. Hierdoor komt het album over als een ode aan deze grootheden, maar het is wel duidelijk dat dit zijn eigen stijl en geluid is.
Het winterse weer dat wij zo ver in de maand maart hebben, komt het album ten goede. De kleingehouden nummers zitten vol met warmte, liefde en klaar om de lentedagen te ontvangen. Metanoia is heel bescheiden, misschien eerder voorzichtig te noemen om te polsen wat iedereen er van gaat vinden. Dit maakt het album bijzonder, want door het uitblijven van echte hits blijft het album verrassen. Het beste nummer is How We Were Young. Dit nummer zit vol emotie, bouwt goed op en weet prachtig af te sluiten. Ook Ana (You’ve Got Time) wat daar op volgt luistert goed weg.
Metanoia straalt rust uit. Dit album is zo klein gehouden, dat er op safe gespeeld wordt. Wel wordt er een bepaalde sfeer met dit album neergezet. Het lijkt de weg te zijn naar het tweede album en daarmee de verdere groei. Zijn debuutalbum is sterk. Het wachten is op zijn opvolger, waarin alle bescheidenheid die op Metanoia te horen is, verdwenen is.
