John Newman verwierf internationale bekendheid dankzij Rudimental. De jonge zanger zet op zijn debuutalbum de trend voort die hij is ingezet; hits afleveren. Tribute staat er vol mee, maar is tevens een kunstje dat continue herhaald wordt.
Newman is een Britse zanger afkomstig uit Settle (Yorkshire Dales). In 2012 werkte hij samen met het Britse dj-kwartet Rudimental op de singles ‘Feel The Love’ en ‘Not Giving In’, die zijn doorbraak betekenden. Deze werd bevestigd met zijn debuutsingle ‘Love Me Again’ en de aankondiging van zijn debuutalbum.
Het album is precies dat wat de titel aangeeft: een homage aan de soul. Ondanks zijn 23 jaar weet de zanger precies welke richting hij met zijn muziek op wil. Newman heeft een grote voorliefde voor het genre en laat dit centraal staan op zijn album. Albumopener ‘Tribute’ geeft het brede scala aan muzikale invloeden weer, want ondanks dat soul de hoofdmotor is wordt er inspiratie gehaald uit vele genres. Een hele lijst van artiesten wordt opgenoemd die allen voor de schwung zorgen op zijn album. Zodoende wordt het wiel niet opnieuw uitgevonden door de zanger, maar is het een goede herinterpretatie van vele artiesten.
Helaas wordt de muziek op het album een “dit-is-het-net-niet”-verhaal, want hoezeer artiesten als voorbeeld dienen komt dit maar weinig naar voren: Newman valt veelvoudig in herhaling. Ondanks zijn geweldige stem is na vier nummers de passie die hij overbrengt met zijn de muziek een bekend recept: dezelfde opbouw in de muziek, simpele refreinen en voorspelbare teksten zorgen voor weinig variatie. Afwisseling is louter te horen op pianoliedje ‘Out Of My Head’ en ‘Running’ waarin een gospelkoor hem bijstaat. Dit neemt niet weg dat de zanger goede nummers heeft afgeleverd, want deze krijgen extra kracht door veel gebruik te maken van breakbeat- en house-invloeden. Het zorgt enigzins voor onderscheid op het album, ondanks dat het wegluistert als rustigere varianten van de eerdere samenwerking met Rudimental.
