Met een hoge snelheid race ik mijn kar over de achtbaan. Ik balanceer op twee wielen voor extra punten en dan gaat het mis: mijn wagen vliegt van de achtbaan en de kar en de passagiers worden een gebouw in geslingerd. Kennelijk raakten ze de explosieven die in het gebouw lagen en zo werd een kettingreactie van verwoesting veroorzaakt. In elk spel zou dit een tragedie zijn, maar niet in Screamride.
Screamride heeft de welbekende “career mode” en een “sandbox mode.” De carrière modus van het spel is opgedeeld in verschillende levels, die allemaal specifieke uitdagingen hebben om het interessant te houden. Zo reis je zes verschillende gebieden af om over achtbanen te scheuren, gebouwen kapot te maken en om je eigen rollercoasters te creëren. Eigenlijk is Screamride een verzameling van drie kleine spellen die goed op elkaar aansluiten. In de carrière modus kan je namelijk kiezen uit drie beroepen: ScreamRider, Demolition Expert en Engineer.
Elk van deze drie beroepen kan je zoveel of zo weinig spelen als je wilt en allemaal spelen ze volledig anders. Als ScreamRider race je over achtbanen, waar je voor extra punten kan balanceren op twee wielen, maar waar je ook beloond wordt voor het halen van snelle rondes. Eigenlijk is ScreamRider een continue afweging tussen dingen doen voor extra punten en het behouden van je balans. Als je te roekeloos door de bochten gaat, vlieg je zo van de baan af, maar ben je te veilig, dan haal je nooit die highscore. Het is een leuke achtbaansimulator met een snel tempo die je over en over wilt spelen om je eigen prestaties, of die van vrienden, te verbeteren.
Als Demolition Expert heb je controle over een grote mechanische arm die cabines, met daarin mensen, weg kan slingeren. Met als doel om zoveel vernietiging aan te brengen in de omgeving. Dit begint simpel met drie gebouwen, hoe meer je die kapot maakt hoe meer punten je krijgt. Later worden verschillende soorten cabines vrijgespeeld met verschillende eigenschappen. Levels worden complexer met bijvoorbeeld de toevoeging van trampolines, om vanaf te stuiteren, of explosies, die wanneer goed geraakt een kettingreactie veroorzaken.
Het geeft voldoening om te zien hoe een groep gebouwen vanaf de basis in elkaar stort nadat je eindelijk die goede worp hebt gehaald. Dit gebeurt overigens met verrassend veel detail, zowel qua graphics als wat betreft zwaartekracht. Gebouwen verdwijnen niet zomaar nadat je ze verwoest. Ze vallen stukje bij stukje uiteen en dit heeft gek genoeg een sfeervol effect. Je komt een redelijk eind door gewoon wat dingen te gooien naar gebouwen en hopen dat je de zwakke plek raakt, maar het wordt pas echt leuk als je door gaat hebben hoe levels in elkaar zitten. Als je dan precies weet wat de zwakke plek van een gebouw is, is het nog uitdagend genoeg om die goed te raken.
Engineer is wat vertrouwder, maar met genoeg veranderingen om het fris en spannend te houden. Als Engineer kan je je eigen duivelse constructies creëren. Met loops, twists en zelfs sprongen kan je plezier niet op. In sandbox modus kan je helemaal doen en laten wat je wilt. Je kan simpele en veilige achtbanen maken, of je kan los gaan met levensgevaarlijke creaties met als doel de inzittenden zo misselijk mogelijk te maken. Alles wat je maakt kan je ook uploaden met een paar drukken op de knop. In career zijn er wat restricties. Vaak moet je een al bestaande achtbaan afmaken die aan enkele criteria moet voldoen. Soms mogen de inzittenden niet te misselijk worden, of soms is het juist het doel om alle passagiers te lanceren.
Met één knop test je je achtbaan en geeft het spel precies aan waar hij langzaam gaat, waar hij misschien iets te snel gaat of waar je passagiers bijzonder misselijk worden. Hierdoor werkt het prettig en kan je continu doorgaan met het verfijnen van je rollercoaster om die ultieme ervaring te creëren.
Uiteindelijk komt alles samen in sandbox mode, waar je volledige vrijheid ervaart. Niet alleen kan je je eigen achtbaan maken, maar je kan er een heel eiland met gebouwen omheen ontwerpen. Zo wordt creativiteit beloond, maar is het absoluut geen noodzakelijkheid. Daar ligt misschien wel het sterkste punt van het spel. Iedereen kan dit spel spelen hoe hij of zij wil. Op je eigen tempo, met het beroep waar jij zin in hebt, met de doelen die je voor jezelf stelt. Je kan alleen maar scheuren als ScreamRider. Of als al die actie niets voor jou is, ga je lekker relaxed aan de slag met het ontwerpen van achtbanen. Het spel dwingt je nergens toe. Soms wil je alleen maar een level halen, gewoon erdoorheen racen en niks meer, dat is geen probleem en het spel straft je er niet voor. Even later kan je weer terug en kan je het level opnieuw en opnieuw spelen om alle uitdagingen te halen. Screamride dwingt je nergens toe, maar is altijd uitnodigend.
