Pokémon bestaat 20 jaar en dat is reden voor een feestje, hoewel veel mensen van mijn generatie zich nu heel oud zullen voelen. Niet getreurd: Red en Blue verschenen hier pas in 1999. Mijn eerste ervaring met de games was pas in 2000, met Yellow. Ik was meteen verslaafd; kleine achtjarige Aloys liep continu rond met zijn GameBoy Color. Tenminste, ’s avonds moest er natuurlijk plaats worden genomen onder een lamp, vanwege het onverlichte display. Het nieuws dat er een nieuwe generatie aan zat te komen ontdekte ik niet via het internet zoals dat tegenwoordig zou gaan. Ik kwam het nieuws tegen in een gamemagazine, toen ik weer eens met mijn moeder mee moest naar de supermarkt.
De torenhoge verwachtingen werden een jaar later ingelost door een game met talloze nieuwe mogelijkheden. De dag/nacht-cyclus sprong direct in het oog en zorgde dat er nog meer om Pokémon heen moest worden geleefd; talloze beestjes waren namelijk alleen op bepaalde momenten te vangen. Het verhaal zat vol mysterie, zoals Lugia, de legendarische honden, de vreemde Sudowoodo en natuurlijk de rode Gyarados. Dat de spellen alleen in het Engels waren te spelen verhoogde de uitdaging, soms moest de wereld van Johto behoorlijk uitgekamd worden om verder te komen. Na het halen van de acht badges en de Pokémon League kwam misschien wel de grootste verrassing. Kanto, de omgeving uit de eerste generatie games was volledig toegankelijk en er waren nog eens acht badges te halen. Een geweldige mogelijkheid die helaas in latere spellen niet werd overgenomen.
Ik had zelf gespaard om Silver te kunnen kopen en tot mijn grote vreugde won ik Gold met een prijsvraag kort na release. Ik heb ze beiden met veel plezier uitgespeeld, later kocht ik zelfs nog Crystal om het verhaal voor een derde keer te beleven. Toch vond ik Lugia destijds een van de ‘vetste’ Pokémon en heb ik altijd een lichte voorkeur voor Silver gehouden. Toen ik vernam dat Pokémon Ruby en Sapphire voor de GameBoy Advance zouden verschijnen, kon ik natuurlijk weer niet wachten. Helaas stelden die games toch iets teleur, vooral omdat functies als de dag/nacht-cyclus niet meer aanwezig waren.
Jaren later, met de release van de remakes Heart Gold en Soul Silver heb ik nog een DS aangeschaft speciaal om terug te keren naar Johto. Soul Silver liet duidelijk zien hoe sterk de game ook nu nog is, voor zover het origineel dat nog niet deed. Pokémon is absoluut tijdloos.
