Het is nog geen maand geleden dat The Legend of Zelda: Breath of the Wild echt uit de doeken is gedaan door Nintendo, maar vorige week al konden wij de game uitgebreid spelen bij Nintendo. In twee speelsessies kregen we de kans om de vrijheid van het spel te ontdekken, maar ook om de eerste stappen van Link in het spel te zetten. Wie de Treehouse-uitzendingen tijdens de E3 gevolgd heeft, heeft al gemerkt dat deze demo genoeg gameplay biedt voor meer dan tien uur, maar ook in 35 minuten hebben wij al veel kunnen ontdekken.
Vrijheid is dat wat nieuw is in deze Zelda is de vrijheid en zo voelt het spel ook echt aan. Toch is het principe vrijheid niet zo nieuw als Nintendo je doet laten denken. In A Link Between Worlds had je als speler ook al de vrijheid om wapens bemachtigen wanneer je wilde, dungeons in eigen volgorde te voltooien en je wapens naar eigen inzicht aan te passen. Als dat echter vrijheid 1.0 was, dan heeft Nintendo aan The Legend of Zelda: Breath of the Wild vrijheid 2.0 toegevoegd. Als we de makers mogen geloven zijn alleen de eerste stapjes echt verplicht, maar alles wat daarna komt op eigen volgorde te doen.
Wat echter pas echt vrijheid is, is dat je daar naar toe kunt wat je kunt zien. Link kan namelijk bergen beklimmen, zelfs wanneer de berg op eerste gezicht onbeklimbaar lijkt. Als een soort van assassin kun je met Link door de wereld van Hyrule bewegen zonder dat bijvoorbeeld ooit iemand je gezien heeft. Wat tevens een nieuwe betekenis aan vrijheid geeft in een Zelda-game, is dat alles wat je vindt opgeraapt kan worden. Van appels tot zwaarden en van fakkels tot de armen van skeletten. En dan kun je ook nog eens bijna alles gebruiken om bruikbare voorwerpen van te maken.
En al het andere zijn wapens. Het voordeel is dat je heel veel wapens kan vinden onderweg, het nadeel is dat veel wapens ook snel kapot kunnen. Het logo van het spel bevat overigens het Master Sword, dus naar verwachting zul je ook vanzelf dat zwaard een keer kunnen gebruiken.
De grote vraag is natuurlijk of deze vrijheid wel bij Zelda past en we moeten er eerlijk in zijn dat de meningen verschillen. Vanuit NWTV waren we met twee man aanwezig op het evenement en waar de een absoluut wel de Zelda-magie voelde, ontbrak dit juist voor de ander. Daarnaast waren we tijdens de demo zo overdonderd door de vrijheid, dat we niet echt wisten wat we moesten doen. Gelukkig kregen we wat tips over gave dingen van de begeleider, want anders waren we echt verloren geraakt.
Aan de andere kant was het tweede deel van de demo, waarin je vanaf het begint speelt, wel heel duidelijk. Nog steeds had je de vrijheid om te doen wat je wilde, maar als je gewoon het verhaal wilde volgen, kon dat ook. Helaas is nog niet helemaal duidelijk of de optie om een vast verhaal te volgen aanwezig blijft. Als drukke eigenaar van NWTV heb ik namelijk al niet heel veel tijd om te gamen en een beetje houvast in deze Zelda zou dus welkom zijn. Dat geldt naar verwachting niet alleen voor mij.
De graphics zijn dat wat je verwacht van Nintendo, nog geen andere game zag er zo goed uit op de Wii U en we kunnen alleen maar hopen dat het spel op de Nintendo NX er nog veel beter uitziet. Het enige levende bewijs dat het spel ook voor de Nintendo NX in de maak is, is dat de gamepad geen toegevoegde waarde bood; er was alleen de besturing op te zien.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild is vernieuwend, mooi, prachtig en vrij. Maar de grote vraag wordt nu of je niet verdwaald raakt in deze voor Zelda-spelers enorme wereld waarin niet altijd duidelijk is waar je heen moet die Nintendo voor de fans maakt. Als dat niet het geval is, dan weten wij het zeker: de eerste game voor de Nintendo NX wordt een absolute systemseller.
