Soms maakt het niet uit of de vorm van een verhaal oninteressant is, zolang de inhoud dat maar wel is. Het plot van Take This Waltz is flinterdun, maar zit wel vol met genoeg merkwaardige personages, gebeurtenissen en plekken. Toch werkt het allemaal maar half.
Het verhaal
In de nieuwe dramedy-film van Sarah Polley wordt de vraag gesteld of een gelukkig maar saai huwelijk wel goed genoeg is. Margot (Michelle Williams) is getrouwd met Lou (Seth Rogan). Zij ontmoet ergens bij een toeristische attractie de kunstenaar Daniel (Luke Kirby). Toevalligerwijs belanden ze naast elkaar in het vliegtuig en als ze de taxi delen naar huis blijken ze ook nog buren te zijn. Margot wordt verliefd op Daniël, verlaat Lou voor hem, Daniël blijkt toch niet alles te zijn wat Margot hoopte en de film eindigt met haar in tranen. Gaap.
Origineel en onvoorspelbaar
Het moge duidelijk zijn dat Take This Waltz het niet moet hebben van een veelomvattend verhaal. De film krijgt charme doordat de personages nooit in clichés vervallen. Dialogen zijn niet te voorspellen en gebeurtenissen sluiten niet altijd logisch op elkaar aan. Hoewel dit verfrissend werkt, zorgt het ook voor een slordig geheel.
[tube]http://www.youtube.com/watch?v=xUQTNY5yaVk[/tube]
Drie onmogelijke personages
Na twee uur naar Margot te kijken begrijp ik nog steeds niet waarom ze zo ongelukkig bij Lou is. Ze vertelt Daniel aan het begin van de film dat ze bang is om bang te zijn en voor de ‘fases tussen dingen’. Haar motivaties om vervolgens bij Lou weg te gaan worden dan ook nooit echt duidelijk voor de kijker. Wie Where The Wild Things Are (Jones, 2009) heeft gekeken zal dit frustrerende gevoel herkennen. Het werd al vanaf de start bij deze film nooit echt duidelijk waarom de monsters zo ongelukkig en verdrietig waren. Margot is één van die monsters: onrustig, troosteloos en uiteindelijk onnodig zelfdestructief.
Daniël werkt nog het beste als personage, maar ook hij heeft tekortkomingen. Het enigma rond zijn persoon, zijn gevatte opmerkingen en zijn bijbaan (hij trekt een riksja) maken hem interessant. Het is alleen te veel. Polley vergeet haar karakter grond te geven om op te staan, waardoor inlevingsvermogen met geen één van de drie mogelijk is. Dat wil niet zeggen dat ze onprettig zijn om naar te kijken.
De acteurs zijn uitmuntend, net als de cinematografie en de aankleding van de omgevingen. Het probleem is dat Take This Waltz te veel van zich zelf houdt. De film wil vervreemdend werken, maar vergeet dat wie niet op tijd meegaat in zijn waanideeën achtergelaten wordt. Take This Waltz is een film die de meeste gefrustreerd achter zal laten.
