Sportspellen worden gebroken of gemaakt door de hoeveelheid grote namen waarmee een gamer kan spelen. Grand Slam Tennis 2 valt met slechts iets meer dan tien bekende tennissers tegen. Maar wordt dit gebrek gecompenseerd?
Namen als Björn Borg en Boris Becker zijn zeker een leuke toevoeging, maar brengen deze compensatie in ieder geval niet. De naam Grand Slam Tennis 2 doet vermoeden dat het een tweede deel is, maar voor de PlayStation 3 en Xbox 360 is het dat niet. Het eerste deel verscheen op de Wii, maar was toen heel anders bedoeld en gericht op een ander publiek.
Grafisch kan Grand Slam Tennis 2 goed mee met andere sporttitels. Het spel ziet er met momenten bijna levensecht uit. De ambiance op de verschillende courts lijkt regelrecht uit een echt Grand Slam-toernooi overgenomen te zijn.
Gamers beginnen niet op de grote wedstrijden. Het spel begint met oefeningen. Een speciale trainingsmodus leert de gamer aan de besturing wennen. Al snel voelt de basisbesturing vertrouwd aan en weet de speler hoe hij moet serveren en smashen. Om echt goed in het spel te komen is er een carrièremodus. Leuk hieraan is dat de speler zijn tennisser zelf kan ontwerpen.
[Tube]http://www.youtube.com/watch?v=olbme3xqgSQ&hd=1[/Tube]
Tenissen is in dit spel niet moeilijk. Fanatiekelingen kunnen de instellingen desondanks zo verzwaren dat het lijkt alsof de gamer tegen een pro speelt. Vooral bij Total Raquet control is dit het geval. Deze modus geeft de gamer de volledige controle over de bal nemen om bijvoorbeeld met effect te kunnen slaan. Het kost wel heel wat moeite om dit onder de knie te krijgen.
Leuke afwisseling in de besturing is de mogelijkheid om de PlayStation Move te gebruiken. Hiermee kan de speler echte tennisbewegingen maken. De nauwkeurigheid van de Move is goed.
Grand Slam Tennis 2 doet een goede poging in de wereld van tennisgames, maar mag de komende jaren zeker nog verder versterkt worden.
