Tijdens de conferentie van Sony op de Paris Games Week was daar plotseling Oure, een titel die aangekondigd werd en meteen verkrijgbaar was. De trailer riep herinneringen op aan Journey, waardoor we eigenlijk meteen enthousiast werden. Wat vooral opviel waren de betoverende graphics met de dromerige muziek ter ondersteuning en ook de sierlijkheid waarmee de draak door de wolken gleed. Kan Oure in de voetsporen treden van het eerdergenoemde Journey, of is het vooral een dappere poging om die game te evenaren?
In de game speel je een jongen die in de vorm van een draak de eeuwenoude titans, die vroeger de aarde beschermden, moet wekken. Hij wordt door zijn ouders op pad gestuurd, waarna zijn queeste begint. Het idee achter de gameplay is dat je kristallen verzamelt waarmee je de torens, waar de titans huizen, tot leven kunt brengen. Het verzamelen doe je door als draak door de wolken te scheren en langs deze objecten te vliegen. Hier komt eigenlijk al meteen de eerste ergernis naar voren, het besturen van de draak is namelijk alles behalve intuïtief. Dit komt vooral, omdat het bijsturen op een gegeven moment omslaat. Je verwacht dat wanneer je een kant op stuurt, de draak die kant op blijft gaan. Echter gebeurt er in Oure iets anders, na een kwartslag wordt de richting plots omgedraaid waardoor je regelmatig gedesoriënteerd raakt. Zo spectaculair rondvliegen als in de trailer is daardoor bijna een utopie.
Het wekken van de Titans is een soort minigame waarin je de oude gigant tot rust moet manen. Dit doe je door de kristallen op de rug van het beest kapot te slaan, wat gebeurt door het oplossen van een kleine puzzel. Dit werkt wel aardig, maar het biedt niet veel uitdaging ondanks dat je soms wordt lastiggevallen door het defensiesysteem van de Titan.
Grafisch gezien valt de game ook tegen. Hoewel alles er redelijk sfeervol uitziet, oogt het wat wazig, waardoor het lastig is om je doel te vinden. Ook gaat het wolkendek al snel vervelen en kent de game sowieso weinig variatie. Wat overblijft is dan de soundtrack die wel erg stemmig is en daarmee als een van de weinige dingen iets van de betovering in takt laat.
Oure doet een poging om in de voetsporen van Journey en Abzu te treden, maar helaas weet het niets van de magie van die titels te grijpen. De gameplay is frustrerend en nergens echt leuk en dat maakt samen met de matige graphics dat het een titel is om snel te vergeten. Daar kan de soundtrack helaas ook niets aan veranderen.
