Nieuws

Recensie: London Calling, feestje hoeft niet Brits te zijn

3 min leestijd

Afgelopen hemelvaartsweekend was het weer zo ver, de eerste editie van London Calling. Een twee dagen durend festival, traditiegetrouw gehouden in Paradiso, Amsterdam. Ook deze keer ging de verkoop weer hard, alle kaartjes voor vrijdagavond en de passe-partouts waren uitverkocht.

Zelf nam ik een kijkje op zaterdagavond. Beginnend met de band New Look in de kleine zaal. Een echtpaar dat electropop combineert met de zachte stem van de zangeres van dit artiestenduo, Sarah Ruba. Deze singer/songwriter heeft ook nog een modellencarrière lopen, dus naast de goede muziek was het ook niet verkeerd om het podium goed in de gaten te houden. De meeste mensen moesten nog wat opgewarmd worden, maar er werd zeker genoten. Als het publiek minder dicht op elkaar had gestaan, wat lastig ging in de kleine zaal, zou er zeker zijn gedanst.

De optredens wisselden van de kleine naar de grote zaal en om de grote meute voor te zijn was het noodzaak om eerder te vertrekken om goed zicht te hebben op het Noorse Team Me. Geen echte Britten zoals de naam London Calling zou voorspellen, maar de Noren deden met hun vrolijke muziek en vlaggetjes zeker niet onder voor de rest. De band sprong als echte indierockers over het podium heen en weer en wisten de zaal goed aan het dansen te krijgen. Al leek de jonge Elida Inman, de enige vrouw van het gezelschap, soms wat misplaatst tussen haar rumoerige team.

Spector

Wat later op de avond stonden er in de grote zaal vijf mannen van de band Spector, deze keer wel uit London. Met hun opzwepende rock en strak-in-pak deden ze het goed bij het vrouwelijke gedeelte van de zaal. Maar of ze nou toegelachen of uitgelachen werden was moeilijk op te maken. Wat wel duidelijk was, was dat de leadsinger met zijn puntschoenen en strak gekamde haar, wat hij af en toe weer in model bracht met een kam uit zijn borstzakje, een positieve impact had. Het enige minpuntje was dat hij zich het grootste deel van de tijd meer met zijn uiterlijk bezig hield dan met de muziek zelf. Het eind van de avond werd afgesloten met een speciale London Calling editie van Kill All Hipsters. Een vaker terugkerend feest dat de steden Berlijn, Utrecht en Amsterdam aan doet. De DJ draaide lekker door en iedereen ging goed los op de wat aparte mix van nummers. Van Like a G6 tot de Bongo Bong van Manu Chao.

Een extra pluim gaat uit naar Paradiso zelf, die aan het eind van de nacht voor de vermoeide feestvierders glaasjes water had klaar gezet. Was zeker een geslaagd feestje en we zijn natuurlijk weer bij London Calling #2 dit najaar!

Nagenieten van London Calling? Hieronder is de officiële Spotify lijst te vinden.