Doorgaan naar artikel
Rutger Engel
Rutger Engel
Hoofdredacteur
Profiel

Conclusie

Rock of Ages 3: Make & Break is vermakelijk door de gekke combinatie van genres en de absurde audiovisuele vormgeving. Wel wankelt het aan alle kanten, waardoor het nooit een erg krachtige ervaring wordt.

Rock of Ages 3: Make & Break is deel racegame, deel “sloop-alles-op-je-pad” en deel towerdefense. Dit wordt allemaal met een bijzonder vreemd sausje overgoten en zo krijg je een bijzonder geheel. Of het ook een goed geheel is, lees je in deze review.

Rock of Ages 3 behoeft toch nog de nodige uitleg, want het is zo bizar dat niemand bij de introductie meteen zal begrijpen hoe het in zijn werk gaat. Je kan in principe een singleplayer-modus doorspelen, waarbij je verschillende vijanden tegenkomt. Als eerste is de reus Polyfemos (die Odysseus en zijn mannen vervloekte) aan de beurt. Omstebeurt, en soms ook tegelijkertijd, ga je als een gigantische stenen bal een parcours door om uiteindelijk bij het fort van je tegenstander te komen en de deur kapot te beuken. Hier komt bij kijken dat je allemaal obstakels op je parcours kan zetten om het lastiger te maken voor je tegenstander. Denk aan stieren die de bal blokkeren, windmolens die het eraf proberen te blazen, kanonnen die erop schieten en ga zo maar door. Een tactische plaatsing is vereist om je tegenstander zoveel mogelijk te blokkeren zodat jij genoeg pogingen gedaan kan hebben om zijn kasteelpoort te breken. Als je het echt goed doet, kan je zelfs de bal kapotmaken om zo nog meer tijd te winnen.

Hierdoor wissel je steeds tussen het racen als een bizarre bal, want je kan in plaats van een steen ook een bal gemaakt van aan elkaar geplakte koeien of andere rariteiten zijn, en het opzetten van obstakels voor je tegenstander. Dit kan vrij hectisch worden omdat dit allemaal in realtime gebeurt. Soms zal je ook tegelijkertijd rollen, waarna je na afloop maar zeer beperkt de tijd hebt om obstakels te plaatsen voordat jullie allebei weer aan de slag gaan.

Het zorgt allemaal voor de nodige hilariteit en dat wordt ook versterkt door de bizarre audiovisuele vormgeving. Rare remixes van klassieke nummers komen voorbij, of je hoort een boel gejodel terwijl je door Zwitserland rolt en boerinnen in traditionele kledij probeert te ontwijken.

Met name het towerdefense-gedeelte, oftewel het plaatsen van alle torens, vallen en ga zo maar door, valt toch wat tegen. In de beste gevallen is het heel vermakelijk, maar veel te vaak stelt het teleur. Soms heb je geweldige plannen voor een parcours, om er vervolgens achter te komen dat een bal net tussen je olifanten door rolt, of je katapulten net te langzaam zich omdraaien om de bal te schieten voor hij alweer de bocht om gaat, zulk soort dingen. Uiteindelijk zorgt het ervoor dat je maar wat gaat doen en wel ziet of het werkt of niet, al helemaal omdat je toch meerdere pogingen krijgt. Soms hebben we uitgebreid en lang nagedacht over een bepaalde strategie en vervolgens haalt het niets uit, weer een andere keer strooi je maar wat obstakels hier en daar en is het supereffectief. Het zorgt er zeker voor dat dit onderdeel minder interessant is.

Toch is de afwisseling vermakelijk en vooral de grappige parcours afrollen als allerlei vreemde ballen is wel leuk. De voortgang van het spel is vooral lekker luchtig doordat je met elk nieuw level, verschillende uitdagingen aan kan gaan. Zorg dat je als bom snel genoeg bij het einde bent, race tegen andere ballen, of verdedig met maar één soort obstakel tot je beschikking. Je kan lekker kiezen waar je zin in hebt en dat is erg prettig. Het wordt een stuk minder wanneer je na een paar gebieden een boel sterren nodig hebt om nieuwe levels vrij te spelen. In plaats van dat je doet waar je zin in hebt, moet je opeens gedwongen van alles gaan doen om sterren te verdienen. Dit is jammer en verpest de voortgang behoorlijk.

Wat Rock of Ages 3 voor de fans lang leuk houdt, is dat je makkelijk zelf levels kan bouwen en deze met andere mensen kan delen. Hierdoor zullen er altijd genoeg uitdagingen en creatieve ideeën komen om voorlopig nog wel even door te kunnen blijven spelen.