Doorgaan naar artikel
Stefan Manenschijn
Stefan Manenschijn
Filmredactiemanager
Profiel

Conclusie

Met Sonic Colours Ultimate haal je een prima Sonic-game in huis die dankzij de verbeteringen nog steeds mee kan. Wel had er meer aandacht mogen gaan naar de kleine puntjes.

Er was een tijd waarin Sonic op gelijke voet stond met Nintendo’s Mario en misschien zelfs wel de stoerste van de twee was. Waar Mario de transitie naar 3D-games echter glansrijk heeft doorstaan, bleek Sega’s mascotte de weg een beetje kwijt te raken. Het begon nog wel goed met de twee Sonic Adventure-delen, maar sinds de blauwe egel zijn kunstjes vertoont op niet Sega-hardware is het er allemaal niet beter op geworden, op af en toe een uitschieter na. Een van die uitschieters was Sonic Colours, dat in 2011 voor de Wii verscheen. De game werd erg goed ontvangen en staat nog steeds bekend als een van Sonics beste 3D-games. Logisch dus dat ook dit spel werd uitgekozen voor een flinke remaster, waardoor we er nu ook van kunnen genieten op moderne hardware met moderne graphics. Weet Sonic Colours Ultimate nog steeds indruk te maken?

Gelukkig blijkt dat laatste in ieder geval deels het geval. Sonic Colours Ultimate is nog steeds erg vermakelijk en doordat je continu nieuwe vaardigheden vergaart en deze ook in kunt zetten in oude levels, kent het spel een enorme herspeelbaarheid. Daarnaast zijn de levels bijzonder creatief en hebben deze amper aan kracht ingeboet.

De game heeft daarnaast nog een behoorlijke upgrade gekregen in de vorm van een hogere resolutie en 60 frames per seconde, wat het toch nog weer een stuk prettiger maakt om door de levels heen te knallen. Zoals het een Sonic-game betaamt gaat dit in een enorme rotgang, waardoor zeker de 60 frames per seconde voor veel meer overzichtelijkheid zorgen.

Daarnaast zijn er nog een aantal quality-of-life-features toegevoegd: zo hoef je je bijvoorbeeld geen zorgen meer te maken om het aantal levens dat je hebt, waardoor je wat meer relaxed door de game heen kunt. Qua gameplay mag deze editie dan ook zeker de naam Ultimate dragen.

Helaas is het niet allemaal perfect, want het is vrij duidelijk dat er niet bijzonder veel moeite is gedaan om de game helemaal op te poetsen. Zo zijn de cutscenes een-op-een overgezet van de Wii-versie. Het is leuk om even herinnerd te worden aan wat we destijds prachtige filmpjes vonden, maar in deze tijd ziet het er simpelweg niet meer uit. Ook bijvoorbeeld de menu’s hebben maar bar weinig aandacht gehad en dat is toch jammer.

Sonic Colours Ultimate is nog steeds een fantastische Sonic-game die dankzij vooral de grafische verbeteringen nog absoluut mee kan in deze tijd. Wel is het enorm jammer dat de makers niet even net wat meer hun best hebben gedaan om de rest ook op niveau te krijgen.

Wij speelden de game op de Xbox Series. Sonic Colours Ultimate is daarnaast te spelen op PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Nintendo Switch en pc.