De release van Grand Theft Auto IV in 2008 betekende de terugkeer naar Liberty City. Hoewel het dezelfde stad als in GTA III is, is Liberty City haast niet meer terug te herkennen. Dat op een positieve manier, want deze Liberty City is in alle opzichten mooier, groter en beter. Niet alleen op grafisch gebied, maar ook op het gebied van sfeer en inrichting.
Liberty City: stad van de mogelijkheden
De eerste scene begint met een vervallen boot die de haven van Liberty City binnen vaart. Het verhaal doet denken aan Europeanen die hun geluk in de Nieuwe Wereld gingen zoeken en voor het eerst het Vrijheidsbeeld in de haven van New York zien. Op deze boot zit Niko Bellic aan boord, een veteraan uit een onbekende Oost-Europese oorlog, die ook zijn geluk buiten Europa wil vinden. De American Dream waar zijn neef Roman zo vaak over sprak, blijkt een luchtkasteel te zijn. Niko wordt haast de criminaliteit in gedwongen om zijn neef Roman uit de schulden te halen.
[tube]http://www.youtube.com/watch?v=kOZ8bRAO7YQ&hd=1[/tube]
Het verhaal speelt zich voortreffelijk af, door Niko’s grootste vijand al vroeg te introduceren, te laten verdwijnen en hem weer terug te laten komen. Daarnaast is er nog een persoonlijk subplot, waarbij Niko wraak kan nemen op een verrader uit zijn verleden. Het woord kan is hier van belang, want de speler kreeg vaak keuzes voorgeschoteld die zeer bepalend voor het spel waren. Een voorbeeld hiervan is de relatie tussen twee van zijn opdrachtgevers Playboy X en Dwayne Forge, waarbij Niko uiteindelijk één van de twee zal moeten omleggen.
Vrienden voor het leven en achteroverleunen
GTA IV introduceerde gelaagde personages waarmee je daadwerkelijk vriendschappen wilde sluiten (op je vervelende neef Roman na dan). Bowlen, darten of een bezoek aan de stripbar, zorgde ervoor dat je betere connecties opbouwde met je opdrachtgevers. Deze connecties konden vervolgens aangehaald worden wanneer je in de problemen zat. Het gaf het gevoel dat wanneer je stond te bowlen – wat redelijk saai is bij snelwegachtervolgingen – je toch goed je tijd zat te besteden.
Een andere feature die de game sneller deed verlopen was de mogelijkheid tot een taxirit tegen een laag tarief. Hoewel een taxirit minder leuk is dan zelf rijden kwam je overal wel een stuk sneller. Het maakte de wereld daarnaast levendiger, alsof je inderdaad op hetzelfde niveau staat als een gewone bijstander.
Geen grote huizen met je possie
De game verwijderde ook enkele features. Zo was het nog wel mogelijk een save house te kopen, maar was dit veel minder indrukwekkend dan voorheen. Een carwash om geld wit te wassen mag dan misschien ook niet imposant zijn, maar het gaf wel het gevoel de baas te zijn van de stad. Zeker als ook nog eens jouw gangmembers door de stad ronddwalen. Daarnaast was de wereld van GTA IV ook kleiner dan zijn voorganger. Niet drie steden maar slechts één. Het zorgde er wel voor dat je niet meer door het eindeloze platteland hoefde te rijden.
GTA IV was desalniettemin op veel gebieden een enorme verbetering ten opzichte van zijn voorganger. Zoals Pim al zei waren er in San Andreas enkele features, die hoewel grappig niet echt noodzakkelijk waren. GTA IV speelt sneller, afwisselender en is realistischer. Het resultaat is dat Liberty City een stuk levendiger aanvoelde en de game je vragend voor meer achterliet.
