Electronic Arts liet een tijd geleden weten, dat ze graag hebben dat Medal of Honor en Battlefield als twee aparte franchises gezien worden. Zal Medal of Honor: Warfighter een impact achter laten die groot genoeg is om dit waar te maken?
De singleplayer campaign
Stump en Preacher, twee tier 1-operators uit het vorige deel, zullen verder gaan in hun verhaal. Je wordt rond de wereld ingezet in verschillende conflicten die gebaseerd zijn op echte gebeurtenissen. In de introductiemissie zul je tegenover de Somalische piraten staan, maar tijdens je reis doe je ook landen zoals Pakistan en Dubai aan. De tier 1-operators zijn in het spel op zoek naar een gevaarlijk explosief, genaamd PETN. Door aanwijzingen die Preacher en Stump vinden tijdens hun zoektochten ontdekken zij wie ‘The Cleric’ is. The Cleric levert de explosieven aan terroristen en andere organisaties. De vrouwen van de soldaten komen vaak in beeld en er wordt dan ook goed weergeven wat zij doormaken als de mannen, waar zij van houden, gevaar lopen in het buitenland. Het verhaal klinkt zo heel spannend en eens wat anders dan je doorsnee First-Person Shooter. Tijdens het spelen voelde dit echter niet zo, het stoort constant dat het van actie en spanning naar een rustige scene gaat. Dit gebeurde meerdere keren en daarom is het verhaal niet zo goed als het had kunnen zijn. De emoties die je tevens zou moeten voelen tijdens de tragische gebeurtenissen zijn er totaal niet. De karakters tonen namelijk weinig tot geen emoties en dit kan zeer storend zijn. Het idee was dus goed, de uitwerking echter een stuk minder. De slechte uitdrukking van emotie zegt echter nog niet veel over het uiterlijk van de game.
Frostbite 2.0 engine niet zoals bij Battlefield 3
Medal of Honor: Warfighter is grafisch goed in elkaar gezet. De details van de steden worden mooi weergegeven, je zult in de singleplayer drukke binnensteden maar ook armoedige sloppenwijken zien. De PC versie is grafisch wel een niveau hoger. Medal of Honor: Warfighter komt op de PC dan ook net wat beter over omdat het er net wat strakker en mooier uit ziet. Als het echter op de artificiële intelligentie (AI) van de tegenstanders en je collega’s aankomt is het niet altijd even goed. Je medesoldaten zullen je namelijk soms wat in de weg zitten. Het is bijvoorbeeld heel irritant als jij achter een muurtje zit en de computergestuurde medespeler je wegduwt omdat hij daar wil zitten. Zo werd ik in een vuurgevecht een paar keer simpel weg in het vizier van de vijand geduwd door mijn niet al te sociale collega’s. Dit is dus niet al te behulpzaam, al helemaal niet omdat je geen enkel idee hebt waar je medesoldaten hun dekking zullen zoeken. De game loopt net zoals Battlefield 3 op de Frostbite 2.0 engine. Helaas wordt er van deze engine niet zo goed gebruikt gemaakt, zoals dat wel het geval is in Battlefield 3. De omgeving is namelijk niet meer zo breekbaar, het kan nu vaak zelfs helemaal niet meer kapot. De vuurgevechten met stukken steen die om je oren vliegen miste in de game. Ondanks deze punten ziet het spel er verder wel goed uit en is de gameplay nog steeds solide.
[tube]http://www.youtube.com/watch?v=yxZlJBOG4CM[/tube]
Gameplay en de multiplayer
De gameplay is die van een typische first-person shooter. Er zit wel een functie in het spel die je niet vaak meer bij shooters ziet, vooral niet bij de consoles. Je kunt namelijk naar de zijkant leunen om zo langs een muur af te schieten. Dit komt vaak van pas en zal, zodra je het onder de knie hebt, sterk in je voordeel werken. De multiplayer zit vol met actie en is goed gebalanceerd. Je werkt in een team van vijf squads, in elke squad zitten twee spelers. Door elkaar te helpen kun je bonussen verdienen. Ieder wapen heeft zo zijn voordeel en zijn nadeel. Wat goed is uitgewerkt is dat niet elke class zomaar elk wapen kan gebruiken. De speler heeft toegang tot een primary geweer, een secondary wapen, explosieven, aanpassingen voor het geweer en vier killstreak beloningen. Er zijn in totaal zeven verschillende spelvormen om te spelen. Het gaat van de klassieke Team Deathmatch tot het veroveren van de vlag. Ondanks de redelijk grote keuze aan spelvormen voelt het toch een beetje hetzelfde aan. De verschillende slagvelden verschillen van grote en structuur, zo maak je het niet vaak mee dat het volledig stil is. Je zult dus niet snel zonder actie zitten omdat er om elk hoekje wel een vijand of twee kan zitten. De online modus is wel de leukste feature aan het spel, je zult er veel tijd in kwijt kunnen om alle wapens vrij te spelen. Medal of Honor is dus niet heel creatief geweest met de multiplayer modus maar het is zeer vermakelijk om te spelen.
Medal of Honor: Warfighter is een redelijke game. Het ziet er visueel prima uit maar zal er het beste uit zien op de PC. Hoewel de singleplayer niet al te goed is door slechte AI en het matige verhaal is de multiplayer wel leuk om te spelen. Het is leuk om te spelen, maar verwacht geen revolutionaire shooter.
