review
Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake
Conclusie
Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake heeft zijn bestaansrecht gerechtvaardigd. De mooie graphics en enge geluiden zorgen ervoor dat een spel van 22 jaar geleden, met de toen beperkte hardware, weer behoorlijk bij de tijd is.Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake, ook bekend als Project Zero, is een volledige remake van het gelijknamige spel uit 2003 voor de PlayStation 2 en Xbox 360 van Koei Tecmo en Team NINJA. Bij deze remake is alles op de schop gegaan en krijgen we beter geluid, mooiere graphics en een nieuwe controller layout die nog meer bedieningsgemak geeft. Dit klinkt op papier erg mooi, zeker als je bedenkt dat er best wel wat verschil in de (krachtige) hardware zit tussen de tweede en de huidige generatie PlayStation. En spokenspellen zoals deze kunnen daar best wel eens veel voordeel aan beleven. Wij hebben de stoute schoenen aangetrokken en zijn die bloedrode vlinders gaan volgen, diep het vervloekte stadje in. Of dat verstandig was? Je leest het hier.
Er wordt, zeker de laatste tijd, vaak gezegd dat remakes goedkoop aanvoelen. Ontwikkelaars zouden geen inspiratie hebben voor nieuwe ideeën en men zou niet meer iets nieuws aandurven. Het is dan “‘makkelijk en snel geld verdienen” door een oud spel in een nieuw jasje te steken. Deze gedachtes vinden we wel erg kort door de bocht, want het blijft ondanks dat je zelf niet iets verzint vanuit het niets, toch behoorlijk wat werk. Maar goed, een zeer sfeervol spel zoals Fatal Frame II: Crimson Butterfly mag wat ons betreft prima een remake krijgen.
Aan het verhaal heeft ontwikkelaar Team NINJA in ieder geval niet gezeten en is dus precies hetzelfde als 22 jaar geleden. De twee zusjes Mio en Mayu Amakura zijn verdwaald in een bos en stuiten daar op het spookstadje Minakami Village. Samen zoeken ze koortsachtig naar een manier om te ontsnappen, terwijl ze achterna gezeten worden door flink wat spoken. Niets nieuws te melden hier. Alhoewel: er is één uitzondering. Er is een nieuw einde aan het verhaal toegevoegd, die je alleen in bepaalde omstandigheden kunt halen. Nadat je het spel voor de eerste keer hebt uitgespeeld, speel je het nog eens in Nightmare Mode. Een puntje voor herspeelbaarheid!
Waar de remake echt vorm begint te krijgen, is in de graphics. Die zijn heel erg duidelijk een stuk mooier, sfeervoller en behoorlijk wat intenser. Niet alleen de spoken zien er fantastisch uit, maar ook de achtergronden en lichteffecten zijn een stuk mooier. Door de levels heenlopen geeft je op momenten echt kippenvel in je nek. De talrijke spoken in het spel zien er angstaanjagend uit en ze voelen echt aan als gekwelde zielen. Als ze je aanvallen is dat in het begin even wennen met de vernieuwde Camera Obscura (daarover zo meer), maar als je eenmaal hun patroon doorhebt, dan valt er wel een stukje spanning weg. Dat is best jammer en is iets waar de originele versie van de eerste delen in de franchise ook last van hadden.
Maar waar de actiescènes al snel niet meer spannend aanvoelen doordat je het mechanisme doorhebt, blijft het daartussen wel behoorlijk spannend. Zeker met de gordijnen dicht en een koptelefoon op geeft Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake je behoorlijk de kriebels. Dit komt omdat het geluid ook flink onder handen is genomen en nu van zogeheten spacial-kwaliteit is. Dat wil niets anders zeggen dan dat het ruimtelijk bij je binnenkomt. Is er een geluidje achter je? Dan hoor je die ook achter je. En geloof ons maar als wij zeggen dat het behoorlijk creepy is als je constant vage geluidjes om je heen hoort als je als dat kleine, bange meisje door een verlaten en vervallen huis loopt dat in een spookachtige, verlaten dorp staat.
Niet alleen de graphics en het geluid hebben een oppoetsbeurt gehad, ook verschillende gameplay-elementen zijn onder de loep genomen. Zo kunnen de zusjes Amakura elkaars hand vasthouden als ze bij elkaar zijn. Je speelt als Mio, maar door Mayu’s hand vast te houden bescherm je haar. Niet geheel onverdienstelijk, want je gezondheid en wilskracht schieten dan weer omhoog. Het enige nadeel is dat je samen wel langzamer loopt en geen interactie kunt hebben met deuren en dingen die op de grond liggen. Ook merkten we dat we soms vastzaten omdat de zusjes tegen elkaar aanliepen met het handen vasthouden.
Wat ook nieuw is, is dat de zaklamp nu echt tactiek aan de gameplay voegt. Deze lichtbundel wordt nu daadwerkelijk opgemerkt door de spoken, dus je moet jezelf constant afvragen: loop ik door het donker en mis ik misschien kostbare items omdat je die moeilijker ziet, of doe ik het licht van de zaklamp waardoor ik dingen beter zie, maar wel sneller in het vizier van de dodelijke spoken kom? Keuzes, keuzes.
Mio is gelukkig niet helemaal hulpeloos, want je vind in het begin van het spel al snel de Camera Obscura. Met dit fototoestel dien je schade toe aan de spoken. Verspreid in het spel liggen verschillende filmrolletjes. Waar de ene sterker is in het toedienen van schade, is de ander weer handiger in het volgen van de voor het blote oog onzichtbare spoken. De camera heeft in deze remake een nieuwe functie, namelijk de Shutter Chance. Het spook raakt in een duizelige toestand en kan dan niet aanvallen. Jij kunt dan één foto nemen die extra schade aanricht, waarna het spook gelijk weer ‘normaal’ wordt.
Je hebt ook de kans om een Fatal Frame te schieten. Dit is een perfecte foto waarbij alle vijf de raakpunten rood zijn opgelicht en jij dus maximale schade doet. Dit zijn behoorlijk moeilijk te maken foto’s, maar lukt dat, dan speel je een Fatal Time vrij. In deze zeer korte periode kun je veel foto’s maken zonder dat het rolletje eerst opnieuw moet laden. Zo kun je maximale schade in zeer korte tijd aanbrengen. Ook gaat jouw wilskracht daarvan omhoog.
Al met al is Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake een prima spel dat zijn bestaan meer dan rechtvaardigt. De nieuwe hardware maakt een hoop dingen een stuk enger, de spoken zijn meer creepy, het geluid wat overal om je heen is laat je nekharen overeind staan en de omgevingen zijn ontzettend mooi en laten je goed in het verhaal en de setting onderdompelen. Fans van de franchise zullen zeker smullen en alle anderen hebben een leuke kluif om hun tanden in te zetten. Dat de actie ietwat repetitief en daardoor makkelijk is en het handje vasthouden soms belemmerend is, zijn maar kleine punten. Dit maakt het geen perfecte score, maar wel een heel goed spel.
Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake is vanaf 12 maart beschikbaar op PlayStation 5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review hebben wij het gespeeld op PlayStation 5.