The Last Ninja Collection is een verzameling spellen die in een uitgave gebundeld zijn. Voor een prijs krijg je vier The Last Ninja-spellen en daarnaast krijg je ook nog eens drie bonusspellen die redelijk in hetzelfde genre blijven, maar toch wel net iets anders spelen. De uitgave komt van uitgever System 3 en deze beste mensen gaan al een hele tijd mee. Het bedrijf is opgericht in 1982 en al 43 jaar lang een onafhankelijk spellenlabel. Ongehoord, als je er even bij stilstaat. Knap staaltje overleven, als je het ons vraagt. Zij hebben dus The Last Ninja Collection + Bonus Games uitgebracht. Zijn spellen uit de oude doos nog steeds leuk om te spelen? Wij hebben het uitgezocht.
De bundel bestaat uit 7 spellen. The Last Ninja 1, 2, en 3 en The Last Ninja Remix. Daarnaast zijn er nog wat spellen uit dezelfde stal en met redelijk dezelfde besturing, maar daarover later meer. Deze zijn met een paar uitzonderingen in drie varianten te spelen: de Commodore 64-, de ZX Spectrum- of de Amiga-variant. Daarbij merken we al snel op dat de Amiga-versie veruit de beste is. Dit heeft deels te maken met het veruit superieure geluidschip dat in de machine zit. Maar gek genoeg is de C64-versie het meest bekend. Met 750.000 verkochte exemplaren kon je toentertijd wel spreken van een succes.
In The Last Ninja speel je als de ninja Armakuni en ben je op missie om de kwaadaardige shogun Kunitoki uit te schakelen. De spellen hebben een isometrische kijk op dingen. Dat wil zeggen dat je de speelwereld vanuit een schuine hoek bekijkt. Diablo heeft bijvoorbeeld ook zo’n kijkhoek. En om nog even bij die hack ’n slash te blijven, ook precies dezelfde besturing. Je kunt acht kanten op lopen. Dit luistert verder behoorlijk nauw en helaas vertaalt zich dat niet altijd even lekker in het spel. Je moet namelijk heel precies ergens staan om een item of een wapen op te pakken. Sta je net 3 pixels daarnaast, dan gebeurt er niets. En omdat het al wat oudere spellen zijn, is het ook niet altijd even duidelijk of je nu wel of niet met iets te maken hebt waar je interactie mee kunt hebben.
Wij hebben vroeger best veel op de C64 gespeeld en ook dit spel konden we ons goed herinneren. Zodra we bij het opstarten de muziek hoorden, mijmerden we gelijk weer terug naar die tijd. Lekker onbezorgd en zonder al te veel verplichtingen op zolder achter je spelcomputer zitten. Naast dat The Last Ninja best een ontzettend moeilijk spel is (en eigenlijk zijn alle wat oudere spellen van 8- en 16-bit van het kaliber ‘zoek het lekker zelf uit’), was het wel vernieuwend. De C64 had een joystick, maar in die tijd was het nog geen gemeengoed. Dus je had een stick met maar twee knoppen en daar had de ontwikkelaar wat op gevonden.
Naast de 8-kantige besturing kan je dus ook 8 kanten op sturen met een knop ingedrukt. Daardoor wordt het ineens mogelijk om ook te bukken, slaan, schoppen en springen. Met een druk op de knop heb je ineens 8 extra moves tot je beschikking. Enig nadeel dat daaraan kleeft, is wel dat je bij het uitvoeren van een slag of stoot je niet meer kunt bewegen. Maar ook die tekortkoming schrijven we toe aan de moeilijkheidsgraad. Het is even wennen, maar als je dat onder de knie hebt, is het goed te doen. Het vergt echt wel enige oefening, trouwens.
Gelukkig is het geen trouwe port en zijn er wel wat functies toegevoegd die jouw spelplezier iets vergroten. Begrijp ons niet verkeerd, het is nog steeds een ontzettend moeilijk spel. Mede door de ultra-precieze positionering van Armakuni gebeurde het regelmatig dat onze sprong in het water eindigde in plaats van aan de overkant van de rivier. Gelukkig is er een continue savefunctie, zodat je vlak voor zo’n moeilijk moment kunt saven om het dan vervolgens 30+ keer te proberen.
De bundel bevat ook de vechtspellen Bangkok Knights, International Karate en International Karate +. Vooral aan die laatste twee hebben we warme, bitterzoete herinneringen. Deze spellen gebruiken dezelfde vorm van besturing, dus je kunt, zoals eerder al beschreven, acht kanten op bewegen en met een druk op de knop heb je acht verschillende slag-, stoot- of trapbewegingen. In Bangkok Knights vechten verschillende Muay Thai-boksers voor de eer en de eeuwige roem en in IK en IK+ doen verschillende karateka’s het nog eens dunnetjes over. Met boksen en het eerste karatespel speel je een tegen een, maar bij IK+ speel je met drie man tegelijk. Naast het vechten dien je daarom ook nog eens na te denken over waar je het meest strategisch staat. Chaotische potjes gegarandeerd.
Al met al is The Last Ninja Collection + Bonus Games best een leuke bundel die je een tijdje zoethoudt. Althans, als je er de tijd en moeite in wil steken. De besturing van de The Last Ninja-spellen is best lastig, waarbij er voor die tijd een unieke oplossing is gevonden. De controllers van nu hebben immers tig veel meer knoppen. De spellen zijn zeker ook geen grafische hoogstandjes. Kijk je daar doorheen? Dan hou je best goede spellen over waar je een flinke kluif aan hebt om die uit te spelen. En de Bonus Games zijn daarnaast een leuk toetje dat voor de nodige afwisseling zorgt en jou daarnaast ook wat meer affiniteit laat krijgen met de aparte besturing. En het zachte prijsje helpt daar zeker bij.
The Last Ninja Collection + Bonus Games is nu beschikbaar voor PlayStation 5, Xbox Series X|S, PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc. Voor deze review hebben we het spel gespeeld op de Switch.
