Van speluitgever White Goblin Games verschijnt binnenkort een nieuwe editie van Codenames. Deze editie brengt ons naar de magische wereld van Harry Potter en heet Codenames: Terug naar Zweinstein. Naast het spelmechanisme dat wij van andere edities van Codenames kennen, is aan dit spel ook nog een legacy-variant toegevoegd. Zolang je met dezelfde spelers speelt, kun je, geheel in de stijl van Harry Potter, de scores over de losse potjes bijhouden.
Codenames: Terug naar Zweinstein speelt net anders dan zijn voorgangers. Je kunt namelijk kiezen of je speelt met de namen op de ene zijde van de kaart of de afbeelding uit de Harry Potter-films op de andere zijde van de kaart. En in de eerdere Codenames-varianten draai je een kaartje om wanneer deze is geraden. In deze versie doe je dat niet. Hiervoor zijn er dikke kartonnen fiches beschikbaar in de kleuren van jouw afdeling om de geraden kaarten mee af te dekken. Het spelmechanisme werkt verder hetzelfde. Een team wint door al hun kaarten te hebben geraden of als een ander team verliest doordat zij het verboden kaartje omdraaien.
Het spel begint met een matrix van 24 kaarten. De twee afdelingshoofden van de verschillende teams hebben zicht op welke kaarten hun afdeling moet raden, welke van de tegenpartij zijn en welke leiden tot een direct verlies. Elke beurt mogen zij een woord noemen en het aantal kaarten dat dit woord met elkaar verbindt. De eerstejaars moeten vervolgens raden welke kaarten hierbij horen.
Het lastige aan Codenames: Terug naar Zweinstein is dat je dit spel met minimaal vier mensen moet spelen om twee teams te vormen. Dit team bestaat altijd uit een afdelingshoofd, die de overzichtskaart mag zien en aanwijzingen geeft, en één of meerdere eerstejaars studenten die moeten raden welke kaarten bij hun afdeling horen. Een mooie toevoegingen aan Codenames: Terug naar Zweinstein is de eigenschap die elke afdeling heeft. Huffelpuf heeft bijvoorbeeld kruidenkundefiches die zij kunnen inzetten om aanwijzingen te geven over de afdeling waar de kaarten bijhoren. En Griffoendor heeft een sleutel waarmee zij bij het raden van een deurkaart (een kaart die niet bij een afdeling hoort) door het uitspreken van ‘Alohamora’ hun actie mogen voortzetten. Hiernaast is er ook een ‘legacy’-element toegevoegd. Als je vaker met dezelfde mensen speelt, kun je bijhouden wie een spelletje gewonnen heeft en wie er richting de afdelingsbeker gaat. Dit doe je door de zandloper te vullen. Wanneer deze vol is, wordt de afdelingsbeker uitgereikt. Dat is een grappig element, maar dan moet je dit spel minimaal negen keer spelen in dezelfde samenstelling.
Al met al is Codenames: Terug naar Zweinstein een leuke editie van Codenames. Maar het is alleen leuk als je dit speelt met mensen die evenveel weten van de wereld van Harry Potter. Er zitten wat kaarten tussen die de gemiddelde fan zich nauwelijks kan herinneren, zoals de verouderingsdrank. De verouderingsdrank komt één keer voor in het vierde boek. Voor de niet-kenner: dit is de drank die Fred en George nemen zodat ze oud genoeg lijken om zich in te schrijven voor het Toverschooltoenooi. De spelonderdelen zijn kwalitatief erg goed. Er is goed nagedacht over het thema en de spelelementen sluiten hier goed op aan. Een aanrader voor de fans van Harry Potter die voldoende gelijkgestemden om zich heen hebben. Is dit niet het geval? Dan komt dit maar weinig op tafel.
