Een tijdje geleden waren wij uitgenodigd op het hoofdkantoor van Nintendo om met de game Orbitals aan de slag te gaan. Medewerkers van ontwikkelaar Shapefarm en uitgever Kepler Interactive waren ook aanwezig om ons in actie te zien. We kregen drie kwartier de tijd om zover mogelijk in het spel te komen. Of ons dat gelukt is, lees je in deze preview. Wil je liever geen spoilers over de game zien of lezen, dan kun je beter nu stoppen.
Voordat we zelf met de game aan de slag mochten, kregen we eerst wat achtergrondinformatie. Zo vertelde het team van Shapefarm dat er een aantal bewuste keuzes waren gemaakt om de game een jaren 90-sfeer mee te geven. Veel animaties in de cutscenes zijn bijvoorbeeld door Studio Massket met de hand gemaakt. Deze studio werkte eerder onder andere aan de anime Black Clover en Beyblade X. Verder was een belangrijk punt dat de framerate bewust flink kon verschillen. Bij sommige handgemaakte scenes zagen we een lagere framerate en bij belangrijke gameplay juist weer een hogere framerate.
Met deze informatie was het tijd om aan de slag te gaan. Wij werden gekoppeld aan een willekeurige andere persoon die ook aanwezig mocht zijn bij deze preview. Dat gaf meteen wel een leuke sfeer, omdat de gameplay echt draaide om co-op. Vergelijkbaar met games als It Takes Two en Split Fiction. Iedere speler kreeg steeds een even belangrijke rol en dat was tijdens de start meteen te merken. Het begon met wat kleine opdrachten om aan de gameplay gewend te raken. Dat kwam goed uit, want zo leerden we ook een beetje onze medespeler kennen. Het verhaal begon met de introductie van de hoofdrolspelers, Maki en Omura. We kwamen erachter dat ze op ontdekking moesten in hun ruimteschip. In het begin leek het wel alsof we naar een anime zaten te kijken. De animaties zagen er fantastisch uit en alles ademde naar de jaren 90.
Tijdens het spelen van Orbitals ontdekten we al vrij snel hoe alles werkte. De besturing voelde goed aan en alles werd duidelijk uitgelegd. Wel moesten we ontzettend wennen aan de framedrops. Het leek soms echt alsof het spel wat te traag ging. Na wat minuten spelen, ebde dat gevoel gelukkig wel weg. Waar de opdrachten makkelijk begonnen, kwamen we al snel terecht bij wat ingewikkeldere puzzels. Met een onbekende medespeler was het nog eens extra lastig om op elkaar ingespeeld te raken. We merkten dat het soms nodig was om gezamenlijk af te tellen of elkaar aanwijzingen te geven. Zo moesten we bijvoorbeeld een mechanisme in het ruimteschip repareren door allerlei korte puzzels op te lossen via knoppencombinaties. We wilden op sommige momenten de controller van de ander overpakken, terwijl op andere momenten we zelf zaten te klungelen.
Zo ging Orbitals eigenlijk steeds te werk. Een gedeelte van de game zaten we naar geanimeerde en volledig ingesproken cutscenes te kijken en het andere moment waren we zelf aan zet via puzzels of exploratie. Misschien wel het leukste onderdeel was het rondreizen met het ruimteschip. De ene speler kreeg de besturing over het schip en de andere speler mocht de wapens gebruiken. We konden geregeld van rol wisselen en dat was af en toe erg fijn! Helaas lukte het ons niet om voorbij dit punt te komen binnen de drie kwartier speeltijd die we kregen. Al met al waren en zijn we erg enthousiast over de game. We hopen alleen dat de framedrops niet te veel gamers zal afschrikken.
Orbitals verschijnt op 3 september exclusief op de Nintendo Switch 2. Digitaal zal de game € 39,99 gaan kosten en voor de fysieke versie (gamecard) € 49,99.
