Het zijn de middeleeuwen en de pest richt grote schade aan in alle delen van de wereld. Een jonge man wordt achtervolgd door troepen van de lokale baron. Hij probeert zijn zusje, die ziek is geworden, te redden van de verplichte afslachting van iedere geïnfecteerde. Wanneer het noodlot lijkt toe te slaan, worden hij en zijn zusje gered door een groep krachtige vampiers, Vrakhiri genaamd. De baron en zijn troepen worden afgeslacht en het zusje krijgt bloed van de Vrakhiri te drinken, waardoor ze op wonderlijke wijze geneest van de pest. Zo begint het verhaal van Coen in The Blood of Dawnwalker. Wij hebben de kans gekregen om de eerste vier uur van de game te spelen. We nemen jullie graag mee door dit verhaal in onze The Blood of Dawnwalker preview.
De proloog van de game begint een tijd later. Coen, de jonge man die zijn zusje redde en tevens de hoofdpersoon van het spel, woont met zijn ouders, broertje en zussen in een simpel dorpje in een vallei. De vallei wordt, na de afslachting van de baron, bestuurd door de Vrakhiri. Elke zondag moeten alle volwassenen verplicht naar de mis in de oude kerk komen. De Vrakhiri drinken hier hun bloed en geven in ruil daarvoor hun bloed, met genezende krachten, terug aan de mensen. Het lijkt misschien een prima deal, maar de Vrakhiri zijn alles behalve barmhartig. Coen’s moeder kampt met mentale problemen door de stress van leven onder de Vrakhiri en wordt steeds zwakker. Nog even en ze zal de volgende mis niet overleven. Coen gaat op zoek naar een manier om zijn moeder te redden, terwijl de gemoederen onder het volk steeds hoger oplopen.
Tijdens de proloog ontdekken we al veel over de personages in The Blood of Dawnwalker. Bijna de volledige vier uur speeltijd hebben we doorgebracht in de proloog, die vol zit met quests en geheimen om te ontdekken. Ook laat de proloog je goed kennismaken met het unieke tijdsysteem wat er in Dawnwalker gebruikt wordt. Je hebt namelijk de volledige vrijheid om rond te lopen en te ontdekken, maar toch moet je slimme keuzes maken over hoe je je tijd besteedt. Wanneer je verder gaat in een quest of deze afrondt, kost dit namelijk één of meerdere tijdsegmenten. Dit staat goed aangegeven, waardoor je vooraf weet wanneer er tijd voorbij gaat. Wij zijn erg enthousiast over dit systeem, omdat het de speler alle vrijheid geeft om de uitgebreide wereld te ontdekken. Tegelijkertijd wordt de speler ook verplicht om goed na te denken over zijn keuzes. Er zijn immers een vast aantal tijdsegmenten per dag en de volgende zondagmis komt snel dichterbij.
In de eerste vier uur zagen we al een grote variatie in quests in The Blood of Dawnwalker. Coen helpt zijn broertje en zusjes met vissen, maakt korte metten met een pestkop en brengt een religieus symbool terug naar de kerk. Gelukkig hadden we nog genoeg tijd om een speciaal kruidenmengsel voor onze moeder te halen, waardoor ze hopelijk de komende mis overleeft. Tijdens deze quests wordt snel duidelijk dat de meeste mensen helemaal niet blij zijn met de Vrakhiri. Er gaan zelfs fluisteringen rond over een opstand.
Het vechtsysteem in The Blood of Dawnwalker is vanaf het begin al gevarieerd. De gevechten beginnen met de vuisten, maar na een les van Coen’s vader ga je ook je zwaard gebruiken. De echte variatie komt echter richting het einde van de proloog en het begin van de volledige game. Coen wordt namelijk een zogenaamde Dawnwalker, wat betekent dat hij overdag een mens is maar ’s nachts één van de Vrakhiri. Als mens is Coen in staat om magie te gebruiken, terwijl zijn Vrakhiri-vorm hem laat vechten met zijn klauwen en laat genezen met bloed. De speler is volledig vrij in de keuze om een bepaalde vorm meer te omarmen door middel van meerdere uitgebreide Skill Trees. Omarmt Coen zijn nieuwe Vrakhiri krachten of houdt hij vast aan zijn menselijkheid?
Het verhaal is intrigerend, het vechten is gaaf en het tijdsysteem is uniek en heel cool. Toch hebben we zeker ook opmerkingen na het spelen van de preview. Onze The Blood of Dawnwalker preview was op locatie en gebruikte de beste hardware voor de ultieme ervaring. Het spel ziet er oprecht enorm mooi uit, maar dit merk je helaas wel in de framerate. Het spel had, zelfs op de geweldige pc’s bij de preview, moeite om een consistente framerate te behouden. Dit is een schoonheidsfoutje waar sommige spelers zich mogelijk flink aan zullen storen.
Verder waren we enorm enthousiast over de dichtheid van quests, geheimen en personages in de proloog. Toen we eenmaal vrijgelaten werden in de open wereld leek deze dichtheid echter aanzienlijk af te nemen. Opeens moesten we een stuk verder lopen om iets interessants tegen te komen. We merkten zelfs dat er een stuk minder dieren, en daarmee dus bloed om te drinken, rondliepen. Dit maakte het verassend lastig om ’s nachts je HP weer op niveau te krijgen.
Al met al zijn we nog steeds razend enthousiast over onze ervaring bij The Blood of Dawnwalker preview. Coen’s verhaal gaat heel interessant worden en we zijn erg benieuwd of het ons gaat lukken onze familie in dertig dagen te redden. Het vechtsysteem is heel tof en aan de kaart kunnen we zeker zien dat de ontwikkelaars van Rebel Wolves veteranen binnen het RPG genre zijn. Er zijn hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes, maar we hebben er vertrouwen in dat hieraan gewerkt wordt voor de uiteindelijke release op 3 september.
The Blood of Dawnwalker staat gepland voor release op 3 september voor Playstation 5, Xbox Series X|S en pc.
