Amry of Two: The Devil’s Cartel is de co-op game van dit voorjaar die je alleen speelt. Met twee nieuwe helden die elkaar geen high five durven te geven knal je in acht uurtjes een Mexicaans drugskartel naar de knoppen.
Alpha en Bravo
De twee hoofdpersonages uit het vorige deel, Salem en Rios, zijn ingewisseld voor Alpha en Bravo. Zij zijn de twee nieuwe rekruten die het stokje overnemen en proberen een Mexicaans drugskartel te vermorzelen. De personages Alpha en Bravo zijn net zo origineel als hun namen. De humor van Salem en Rios is verdwenen en de mogelijkheid om een box of high five te geven is weg. EA heeft Alpha en Bravo een minder uitgesproken personage gegeven om de gamer een eigen draai te geven aan de twee mannen. Naast wat flauwe grappen zijn de twee vergelijken met een figurant uit een willekeurige oorlogsfilm. Om de twee uit elkaar te houden kun je zelf een masker maken en deze aan al je co-op-vriendjes laten zien.
Samen staan we sterk, alleen ben ik sterker
Army of Two is een game die zich volledig richt op de co-op. Dit kan heel leuk zijn, maar dan moet er wel uitdaging in het spel zitten. Bij The Devil’s Cartel is dit niet het geval. Op het moeilijkste niveau zijn de massa’s vijanden zo te doorploegen. De tegenstanders zijn namelijk zo dom dat ze recht in de vuurlinie rennen of op de domste momenten uit hun dekking komen. De game bestaat uit schieten, schieten en samen schieten. Tijdens de acht uur durende campaign vechten Alpha en Bravo in verschillende levels tegen Mexicaanse tegenstanders. Dit kan iemand online zijn of met een maatje op de bank, maar dat is niet altijd het makkelijkst. Wanneer je samen met de AI speelt is het bijna onmogelijk om dood te gaan: wanneer een dreigt te sterven valt hij naar de grond met een mogelijkheid tot reanimatie door een andere speler. De computer zelf is hier echter zo veel beter in dan een trage, menselijke speler in dat hij je eindeloos omhoog helpt en het bijna onmogelijk lijkt om een level niet te halen. Naast het gezamenlijk openmaken van deuren, elkaar omhoog helpen en af en toe een splitsing in het level, is de co-op uitdaging ver te zoeken. Doordat er bijna geen tegenstand is zijn de kleine verborgen tactieken overbodig en blijft het bij hersenloos knallen.
Overkill
Gelukkig heeft EA na het wegsnijden van alle humor in het spel een nieuwe functie toegevoegd. Overkill biedt de mogelijkheid om tijdelijk een onoverwinnelijke moordmachine te worden. Met oneindig veel kogels in het magazijn die extra veel schade doen blijft niets meer overeind staan. Dit maakt het al te makkelijke spel er niet moeilijker op. Wordt Overkill in tandem gebruikt, dan vertraagt alles en verdubbelen de punten voor iedere vijand die van kant worden gemaakt. Al deze punten zijn te besteden aan nieuwe wapens, upgrades, een tattoo of een nieuw masker. Helaas wordt over de puntentelling te vaak een update gegeven. Om vervolgens iets nieuws te kopen moet je eerst terug naar een eerder menu wat een vervelende wachttijd met zich meebrengt. Geen zin om te wachten? Het is goed mogelijk om altijd hetzelfde wapen te dragen gedurende de campaign. Ondanks wat gepantserde vijanden wordt het er niet moeilijker op.
Pas op voor de normale burger
Het verhaal speelt zich af in Mexico. Tijdens de on-rail-schiettent loop je door allerlei omgevingen die allemaal hetzelfde aanvoelen. Ze zien er niet verschillend genoeg uit om de monotone gameplay te rechtvaardigen. Een leuke toevoeging is het gebruik van EA’s Frostbite 2-engine. Dit zorgt ervoor dat gebouwen kunnen instorten en de game er gelikt uitziet. Het coversysteem wat in de game zit werkt, al zitten er hier en daar wel nog wat kinderziektes in. Gelukkig is het niet altijd nodig om in dekking te duiken omdat de tegenstanders vaker langs, dan op je schieten. Geen zorgen voor het wel en wee van de gemiddelde burger: Mexico lijkt namelijk verlaten en het drugskartel heeft het land compleet overgenomen. Wat betekent dat de kogelregen alleen nog maar groter wordt.
Conclusie
EA heeft met Army of Two: The Devil’s Cartel een aantal grote steken laten vallen. Wat een belovende serie zou worden is een duidelijke B-game geworden. Voor een middagje samen schieten op de bank is het leuk, maar waarschijnlijk ben je dit de volgende dag weer vergeten.
