Momenteel worden de bioscopen bestormd met postmoderne interpretaties van sprookjes. Ook het kleine scherm ontkomt er niet aan met Once Upon a Time. Een serie die ooit een rechtstreekse kopie van Fables zou worden, maar uiteindelijk een andere richting heeft gekozen. Jammer, want Fables is een serie om niet te missen.
Bill Willingham schrijft de serie en wordt bijgestaan door verschillende tekenaars, waardoor de comic er net altijd even wat anders uit ziet. Hij begon met het schrijven van Fables in 2002 en de serie loopt nog steeds. Fables is inmiddels met prijzen overladen en lijkt zijn hele eigen genre te hebben gecreëerd.
Moord in sprookjesland
In een land waar onze sprookjes alledaagse mannen en vrouwen zijn woedt een vernietigende oorlog. Veel van hen vechten tegen De Tegenstander, die alle koninkrijken wil onderwerpen. Dat lukt hem aardig. De opstandige sprookjes moeten vluchten om hun huid te redden. Zij weten te ontsnappen naar onze wereld waar zij in ballingschap leven in een wijk in Nieuw Amsterdam (later New York), onwetend aan de normale mensen. Ze noemen de wijk Sprookjesdorp (of Fabletown) en ondanks dat ze daar veilig wonen, moeten alle sprookjes wennen aan hun nieuwe rechten en plichten.
Legenden in Ballingschap speelt zich al enige tijd na de ontsnapping af, in het moderne New York. Koning Coel is de burgemeester van Sprookjesdorp, Sneeuwwitje houdt zich bezig met de alledaagse gang van zaken en Bigby Wolf (de Grote Boze Wolf) is de sheriff. De drie worden geconfronteerd met een bloedig scenario dat zich in één van de appartementen heeft afgespeeld. De zus van Sneeuwwitje lijkt te zijn vermoord en de drie moeten er achter zien te komen wat er is gebeurd. Legenden in Ballingschap is een klassiek detectiveverhaal met de vraag “Wie heeft het gedaan?”.
[one_third]
[/one_third]
[one_third]
[/one_third]
[one_third_last]
[/one_third_last]
Even voorstellen
Het eerste deel van Fables voelt echt als een introductieronde aan. Willingham weet zijn personages in maar enkele zinnen goed neer te zetten, hoewel dit ook samenhangt met de kennis van sprookjes bij de lezer zelf. Toch speelt Willingham ook met zijn personages. Pinnokio wiens wens om een jongetje te worden iets te letterlijk is genomen (hij is nog steeds een kind) is een voorbeeld van een geniale interpretatie. Het is een bond en rommelig gezelschap, maar tegelijk ook eentje die interesse wekt.
Zij helpen het standaardverhaal wat meer leven in te blazen. Ook het plot lijkt ten dienste te staan van zoveel mogelijk personages introduceren; Bigby Wolf gaat als detective bij heel wat van hen langs. Aan het einde van het verhaal volgt een onverwachtse wending, maar ook deze weet Legenden in Ballingschap niet heel spannend te maken. Het is allemaal wat braaf, net wat te klassiek. Ondanks de tekortkomingen weet Fables wel te boeien, al is het alleen maar om te zien hoe eeuwenoude sprookjes een modern jasje krijgen aangepast door Willingham.
De tekenstijl van Legenden in Ballingschap is nou ook niet je van het. Fables hanteert in zijn eerste volume een de af en toe weinig gedetailleerde stijl die doet denken aan de Amerikaanse comics uit de jaren ’60. Dat te samen met het papier waarop de comic is geprint, maakt het geheel nogal een muffe indruk. Let wel, het is niet dat het er niet aangenaam uitziet, maar het is weinig speciaal te noemen. Voor deze tijd voelt het niet heel bijzonder aan. De covers van James Jean zijn echter ware kunstwerken waar je uren naar kan blijven kijken, bang dat je niet alles tot je hebt genomen.
Ondanks dat Legenden in Ballingschap niet heel speciaal voelt leest het prettig weg. De potentie spat ervan af en met momenteel zeventien volumes lijkt die ook te zijn waargemaakt. Fables heeft een matige start met dit eerste deel, vooral doordat er zoveel uitgelegd en personages geïntroduceerd moeten worden; er wordt vergeten dat er nog een spannend verhaal moet worden vertelt.
