Wie op vakantie gaat en wat meer te weten wil komen over zijn bestemming kan natuurlijk de reisgids erbij pakken. Ook films kijken die uit het land komen waar je naar toegaat helpen je te leren over de cultuur, omgeving en gewoontes. Vandaar deze rubriek, met deze keer als bestemming: Australië.
Australië heeft een rijke filmgeschiedenis, maar kende wel een langzame start. De eerste film werd pas in 1906 uitgegeven. Vanaf dat moment werd er volop geëxperimenteerd waardoor de film een ware opleving beleefde rond de jaren ’10 van de vorige eeuw. Doordat Australië een Engelssprekend land is, waren samenwerkingen met Hollywood makkelijk te regelen. Nu nog kennen we veel Australische acteurs (die inmiddels hun accent wat zijn verloren), zoals: Nicole Kidman, Hugh Jackman en Heath Ledger. Er zijn veel typische films verschenen die gelijk Australische aanvoelen, zoals Crocodile Dundee , maar Australië heeft meer te bieden dan Crocodile Dundee. In de laatste jaren lijkt vooral de jeugdige kijker in de kaart te worden gespeeld met boekverfilmingen gericht op tieners.
Dark City (Proyas, 1988)
Regisseur Proyas is bekend om zijn dystopische, post-apocalypstische en fotografische toon. Dark City vertelt het verhaal van een man die zijn geheugen kwijt is. Lastig, want hij wordt beschuldigd van moord en moet op de vlucht voor de politie en een mysterieuze groep genaamd ‘De Vreemdelingen’. Dark City heeft verschillende films geïnspireerd, waaronder het welbekende The Matrix.
Tomorrow, When the War Began (Beattie, 2010)
Veel tienerboeken zijn in Australië succesvol verfilmd. Deze film is het eerste deel uit de Tomorrow-reeks, die daar heel populair is, maar hier eigenlijk aan iedereen voorbij is gegaan. Een groep tieners proberen hun dorp te redden wanneer een onbekend land Australië probeert te bezetten. De groep komt er nooit achter welk land het is, want schrijver Mardsen heeft er alles aangedaan om ervoor te zorgen dat het profiel met geen één echt bestaand land overeenkomt.
Young Einstein (Serious, 1988)
Er zijn van die films die het bij de recensenten totaal niet goed doen, maar bij het publiek een favoriet wordt. In de Verenigde Staten werd Young Einstein met de grond gelijk gemaakt, maar de Australiërs zelf konden deze komedie erg waarderen. De film steekt de draak met de Australische gezapigheid en kortzichtigheid; waarschijnlijk herkenbaar voor de thuismarkt, maar niet voor het internationale publiek.
Mad Max (Miller, 1979)
Misschien komt het door Mel Gibson in de rol van Mad Max waardoor deze film niet echt Australisch aanvoelt. Toch moet de omgeving het vermoeden wel eens hebben opgeroept. Max Max is het grote succes van Australië en zorgde ervoor dat de wereld mocht proeven van de Australische New Wave beweging. De film blijft relevant in zijn schets van een dystopische wereld waarin alle olie bijna verbruikt is.
Rabbit Proof Fence (Noyce, 2002)
De Aboriginals integreren in het dagelijks leven van de natie die Australië werd bleek lastiger dan gedacht voor de regering. De oplossing was rigoureus: kinderen werden weggenomen bij hun ouders en geplaatst bij Australische gezinnen en opvoedkampen (ook wel bekend als de Gestolen Generatie). Rabbit Proof Fence vertelt het waargebeurde verhaal van drie zusjes die vluchten uit een kamp en terugkeren naar hun oorspronkelijke familie.
