In Metallica: Through the Never wordt het concept concertfilm verder uitgebreid. Naast muziek van de populaire metalband wordt een roadie gevolgd die op pad gestuurd is voor een opdracht.
Trip (Dane DeHaan, The Place Beyond the Pines) is roadie van Metallica. Tijdens een concert van de band wordt hij op pad gestuurd om een tas met een onbekend voorwerp op te halen. Tegen zijn verwachtingen in zal zijn tocht niet zonder kleerscheuren verlopen. Het munt uit tot een apocalyptisch avontuur wanneer er op straat rellen uitbreken en een mysterieuze gemaskerde man te paard achter hem aankomt. Alles wat buiten gebeurt begint gestaag invloed te hebben op het stadion waar Metallica speelt.
Metallica: Through the Never is een overweldigende concertfilm. Ondanks dat de muziek van Lars Ulrich, James Hetfield, Kirk Hammett en Robert Truijilo in de smaak moet vallen, biedt de film veel meer. Het is een waar spektakel waarin visuele effecten en een ultieme live-beleving van dichtbij meegemaakt kunnen worden. Het is prachtig vertaald naar het witte doek en het plot, waarvan aan te raden is deze niet te begrijpen, doet de film aanvoelen als een lange videoclip. Dat wat op het podium gebeurt staat in het teken van de belevenissen van de roadie en de nummers dragen weer bij aan de tocht die de roadie aflegt.
De muziek in de film bestaat voornamelijk uit het bekendste werk van de band. Nummers als ‘Master Of Puppets, ‘The Ecstasy of Gold’, ‘One’, ‘Enter Sandman’ en ‘Nothing Else Matters’ wisselen elkaar af; er is bewust gekozen voor een breed publiek. Een gemis is het nummer ‘Through The Never’, afkomstig van hun vijfde album en het nummer waar de titel zijn naam aan ontleent. Ondanks dat al deze hits meer dan welkom zijn in de film en bijdragen aan de grootse bioscoopervaring van Through The Never, is het anderhalf uur een lange zit.
