Nieuwkomers hebben altijd iets magisch aan zich, al lijkt dat niet altijd ten goede gebruikt te worden. De constante viering van de allernieuwste hype werkt alleen vluchtigheid in de hand, maar nieuwe acts kunnen wel een zetje in de rug gebruiken en een samenvatting is een goed medicijn tegen de veel te vroeg ingezette vergetelheid. Stem daarom op wat jij de ‘beste nieuwkomer’ vindt.
Sommigen in deze lijst hebben niet per se dit jaar hun eerste album uitgebracht. Sommigen hebben al eerder een EP of iets soortgelijks op een obscuur label uitgebracht. Desalniettemin zijn de onderstaande albums of EP’s dit jaar uitgebracht, of hebben juist pas dit jaar bekendheid verworven. Bovenal telt de muziek.
De Amerikaanse bands Parquet Courts en Foxygen maken beide al langer rommelige muziek vol humor, die gestoeld is op een lange rocktraditie. Parquet Courts kruist strakke post-punkstructuren met ruisende gitaren, feedback en ironische nonchalance. Foxygen is minstens zo ironisch nonchalant, maar haalt mosterd bij de Stones, glamrock en psychedelica. Allebei maken ze bijzonder opgewekte, goed geschreven muziek.
Nederlandse kandidaten Mozes & the Firstborn en Palio Superspeed Donkey blinken niet uit in originaliteit – de één lijkt een haast perfecte imitatie van Sex Bob-Omb en de ander heeft iets teveel weg van de Arctic Monkeys. Ze hebben respectievelijk een consistent album gemaakt (ik noem het geen garagerock, want wat betekent die term nog?) en een joviale EP. Hun kracht zit hem in de optredens, die vooral veel potentie tonen. Het lange haar en de vetkuif verdwijnen nog wel, wanneer baarden uit de mode raken en Alex Turner zich aanmeldt bij een afkickkliniek.
Zowel Darkside als Pure Heroine zijn afgeladen met relatief duistere klanken. Het gelijknamige album van Darkside klinkt nu al aardig retro, maar ik durf te zeggen dat de typisch eigentijdse muziek van Lorde over twintig jaar net zo verjaard klinkt als REO Speedwagon nu. Jagwar Ma heeft lang nodig gehad om eindelijk hun debuutalbum af te leveren, maar het resulteert volgens Bridget in een verslaving.
Dat ‘nieuwkomers’ grote voorbeelden hebben aan wie zij zich graag meten, is allang geen geheim meer. John Newman heeft echter zoveel voorbeelden dat hij er heel album (Tribute) aan gewijd heeft. De gelijknamige albumopener geeft al de namen waar hij inspiratie vandaan haalt weer. Eveneens zijn de piepjonge bandleden van The Strypes nostalgisch in hun muziek. De bluesrock waar hun opa en oma op dansten staat centraal op het album, maar als de grote talenten van de UK hebben ze razendsnel naam gemaand als opzwepende band. Nostalgie staat tevens centraal op het langverwachte debuutalbum van HAIM.
