Mario Party: Island Tour
Nieuws

Mario Party: Island Tour

3 min leestijd

"Mario Party: Island Tour weet de misstappen van zijn voorgangers helaas niet te vermijden. Het spel is, vooral doordat iedere stap van de tegenstander afgewacht moet worden, met momenten saai en niet uitdagend. Aan de andere kant zorgen de minigames voor veel plezier en afwisseling en kan downloadplay het leed dat alleen geleden wordt toch nog een beetje goedmaken."

2013 werd, wat de Nintendo 3DS betreft, gekenmerkt door sterke titels die niet alleen op voorhand in trek waren, maar ook daadwerkelijk een sterk stukje gameplay neer wisten te zetten. Dit jaar is afgetrapt met wederom op papier een topper, want ondanks dat de laatste Mario Party’s niet zo sterk waren als de eerste, was het altijd nog zeer vermakelijk.

Het feestjeOp naar een eiland

Mario en zijn vrienden hebben weer eens besloten een trip te maken, dit keer langs verschillende eilanden. Deze eilanden zijn de basis voor Mario Party: Island Tour, namelijk de speelborden. Deze staan, van kort tot lang, geheel in het teken van Mario en zijn vrienden. Ieder speelbord kent zijn eigen specialiteiten en zal spelers niet snel vermoeien.

Voor het vermoeien zijn er de andere spelers al, of om precies te zijn, de computergestuurde spelers. Er zullen sowieso maar weinig gamers zijn die Mario Party in het verleden alleen hebben gespeeld en Mario Party: Island Tour toont aan waarom dit geen succes is. Wanneer de speler heeft gegooid en het gekozen personage voort heeft bewogen is de volgende aan de beurt. Hier moeten echter verplicht ook alle stappen van worden bekeken en aangezien en drie CPU-spelers zijn is dit drie keer per ronde.

Mario Party

FrustratieWeinig tot geen snelheid op het bord

Het vervelende hieraan is dat de snelheid niet in het spel terug te vinden is. Wanneer tegen andere spelers gespeeld wordt is dit nog anders, omdat gekletst kan worden tijdens deze dodelijk saaie momenten, maar dat is bij alleen spelen anders. De hoop dat de medespelers zo snel mogelijk klaar zijn met hun beurt wordt steeds groter. Dat is overigens niet alleen vanwege de tijd die nutteloos wordt besteed, maar ook omdat de minigames die tussendoor gespeeld worden zo enorm leuk zijn.

De minigames zijn dan ook de redding van deze Mario Party, zeker wanneer je alleen speelt. De klachten bij de vorige delen was dat alles op geluk gebasseerd is, iets wat dit keer qua minigames zeker niet het geval is. Een geoefende speler heeft weliswaar vaak een voorsprong, maar zal toch vaardigheden moeten tonen om de minigames te kunnen winnen.

DownloadplayNiet helemaal alleen

Mario Party is bij uitstek altijd een gezelschapspel geweest. Niemand speelt namelijk een bordspel tegen zichzelf en bijvoorbeeld de Kolonisten van Catan op de iPad is ook niet zo leuk als wanneer er tegen echte spelers wordt gespeeld. Om toch het gezelschapsgevoel te kunnen creeeren heeft Nintendo de downloadplay-optie beschikbaar gesteld. Dankzij downloadplay kunnen vier spelers tegelijk, met maar één versie van de game, tegen elkaar spelen. Dit brengt niet alleen de vaart terug in het spel, dit zorgt ook voor meer uitdagen en competitie.

Grafisch kan Mario Party: Island Tour overigens goed mee. Zoals we gewend zijn weet Nintendo veel uit de kleine 3DS of 2DS te persen. Daarnaast bieden de speelborden veel afwisseling waardoor er altijd genoeg te zien is.