Verslavingen zijn er in allerlei vormen en maten, maar ook in de gamewereld zijn er verslaafden. Gamers die alles aan de kant zetten om maar achter hun computer of console te kunnen gamen. Een sociaal leven is ver te zoeken, echter worden de contacten met anderen vaak via de games gelegd.
Het aantal gamers dat zich heeft aangemeld bij een afkickkliniek om van hun gameverslaving af te komen is in de afgelopen twee jaar met maar liefst 66 procent gestegen. Ook zijn de verslavingen erger geworden en zijn de verslaafden jonger geworden. Uit onderzoek van NOS zijn deze harde cijfers opgedoken. In 2011 behandelde acht klinieken samen 256 verslaafden, vorige jaar werden er 426 verslaafden behandeld. De leeftijden van de gameverslaafden ligt ook lager dan enkele jaren geleden. Er zijn steeds meer jongeren tussen 10 en 12 jaar oud die zich hebben gemeld om van hun verslaving af te komen. Enkele jaren geleden ging het doorgaans om 15 jaar en ouder.
“De jongeren zijn steeds extremer bezig met hun obsessie. Het aantal uren dat ze gamen, neemt toe, soms wel 18 uur per etmaal. Meerdere jongens gaan niet meer naar school, gebruiken veel drugs en verwaarlozen zichzelf volledig.” Aldus directeur Jan Willem Poot van Yes We Can Clinics.
Gameverslaving wordt doorgaans te licht opgepakt door ouders en docenten. De oplossing ligt niet bij de stekker ontkoppelen, maar ligt vaak veel dieper. Een gameverslaving dient dezelfde behandeling te krijgen als die van bijvoorbeeld een alcohol- of drugsverslaving. Vaak weten ouders ook niet hoeveel uren hun kind(eren) besteden aan gamen en waar ze op moeten letten bij potentiële verslavingen. Toch is het belangrijk dat deze verslaving op tijd wordt behandeld om het niet te ver te laten escaleren.
Maar is gameverslaving wel echt zo erg als Jan Willem doet overkomen? Veel ouderen willen gamen als iets negatiefs neerzetten, terwijl er vaak een hele andere reden is. Het gebrek van sociale contacten bijvoorbeeld. Wij zijn benieuwd naar jouw mening en of je zelf bijvoorbeeld veel gamet.
