LUFTRAUSERS is een hectisch 2D-vliegspel van de Nederlandse ontwikkelaars Vlambeer. Verpakt in hun grofste pixel art tot nu toe is LUFTRAUSERS een fantastische, onophoudelijke aaneenschakeling van explosies.
De basis van LUFTRAUSERS is simpel. Je bestuurt een vliegtuig boven een eindeloze zee met drie pijltjestoetsen en de ‘X’ om je wapen te vuren. Je vliegtuig/rauser wordt onophoudelijk en steeds meer belaagd door vliegtuigen, raketten, oorlogsschepen en onderzeeërs. Het is het doel om zo snel mogelijk zo veel mogelijk van deze onophoudelijke armada slopen voordat voordat je zelf de pijp aan Maarten geeft. Vijanden kapotschieten of rammen (dat werkt minstens zo goed) levert punten op en draagt bij aan een vermenigvuldiging van die punten die tot zo’n 20x, ofwel MAX, doortelt. De vermenigvuldiging verdwijnt als er enkele seconden geen levens worden genomen, dus blijven knallen is een pré. Hoe meer punten, des te groter het succes. LUFTRAUSERS vraagt niet veel meer dan dat en meer heeft het niet nodig.
Simpel is een verraderlijk woord: het impliceert dat Luftrausers niet veel om het lijf heeft. Simpel doet geen eer aan bijvoorbeeld de ‘elegante’ besturing van je rauser, die kan zweven, vliegen en dansen door de wolken en in de golven. Door gas los te laten (‘stalling’) zijn de meest waanzinnige manoeuvres haalbaar en noodzakelijk om al het kannonenvuur te proberen te ontwijken. Er wordt een indrukwekkende behendigheid verwezenlijkt met maar drie toetsen.
Je rauser wordt opgebouwd uit drie onderdelen: een wapen, een romp en een motor. Allerlei speelse variaties van de drie kunnen breeduit gecombineerd worden – ik zou zeggen ’talloos’ maar de LUFTRAUSERS-website vermeldt “meer dan 125” – tot een toestel naar je eigen voorkeur en ieder met een eigen naam. Wapentuig bestaat uit een doorsnee machinegeweer of een shotgun-achtig systeem met spreiding, tot onorthodoxe wapens als een onophoudelijke laserstraal en een kolossaal, traag vurend kanon. Bij rompen komen extra’s kijken als bommen die naar beneden vallen wanneer je je wapen vuurt, extra stevigheid, schadevrij rammen, of een enorme kernexplosie wanneer je rauser de geest geeft. Motoren bieden meer snelheid, of veilig waterduiken, of een toegankelijke hoverfunctie die goed combineert met royaal gebruik van de laser. Sommige combinaties zijn toegankelijker dan andere, maar geen een is het sterkst. Elke keuze komt met een keerzijde: snelheid ten koste van wendbaarheid, kracht ten koste van stevigheid en stevigheid ten koste van snelheid. Zo kan je zelf je rauser afstemmen op je speelstijl, maar de random-optie is veelal het leukst en uitdagendst – zeker in gezelschappen.
Vliegen zelf brengt minder keuzes met zich mee. Dan wordt LUFTRAUSERS teruggebracht één afweging: schieten of vliegen. Je rauser kan wel enkele klappen hebben en repareert zichzelf vrij rap, maar alleen als je niet aan het schieten bent. Daarentegen is schieten nagenoeg een vereiste om punten te verdienen. Het is van belang om niet al te veel geraakt te worden om zonder pardon om je heen te schieten, en te repareren zonder je scorevermenigvuldiging te verliezen. Omdat er niet veel andere doelen zijn dan om zo veel mogelijk te verwoesten en punten te verdienen, houdt dit indirect de vaart in het spel. En het spel heeft vaart: objecten vliegen razendsnel door het scherm en je zal vaak niet langer dan een minuut in de lucht zitten. Doodgaan is geen obstakel, omdat het spel in een oogwenk herstart. De lage instapdrempel maakt LUFTRAUSERS toegankelijk en de chaos maakt het spannend. Op Gamescom vorig jaar hebben redacteur Quentin en ik veel te lang aan de enige LUFTRAUSERS-machine gestaan, ergens verstopt in een kleinere presentatiebooth, ondanks de rijkdom aan AAA-presentaties die elders op de beurs plaatsvonden.
Vlambeer heeft al een geschiedenis van mooie pixel art die niet alleen retro aandoet (zie Ridiculous Fishing, dat tevens een Apple design award won). LUFTRAUSERS oogt grover dan de meeste voorgangers van Vlambeer, het oorspronkelijke Luftrauser daargelaten. Met een militaire vormgeving die doet denken aan Sky Captain and the World of Tomorrow of Iron Sky, dat met sommige kleurschema’s neigt naar Kirby’s Adventure, is de sfeer van LUFTRAUSERS niet origineel, maar wel effectief. Vrijwel nooit verlies je het overzicht, al vullen bruine oorlogstuigen en ontploffingen het scherm. Vuurwapens en explosies doen het scherm beven in de kenmerkende intense Vlambeerstijl. Het is veel te zout eten: aanvankelijk bevredigend, maar daarna smaakt alles flauw en wat moet je dan? De wolken zijn daarentegen zacht en knuffelbaar en de zee is een spiegel van de oeverloze slachting die erboven plaatsvindt. LUFTRAUSERS is dan wel ruw, het ziet er uitnodigend uit. De verschillende kleurenschema’s voor het hele spel die vrij te spelen zijn, zijn niet per se overzichtelijker maar wel een aantrekkelijke afwisseling.
Het geluid is net zo ruw als de vormgeving. LUFTRAUSERS wordt non-stop begeleid door een nerveuze soundtrack van 8-bitmuziek. Het vuren van wapens, vliegen en de ontploffingen klinken schel, alsof niet alleen de effecten, maar ook de speakers dertig jaar oud klinken. Zowel het beeld en geluid maken LUFTRAUSERS de onbeschaafde oom (of tante) van Vlambeers gelijksoortige Nuclear Throne, dat nu nog in Steam Early Access zit.
