Gisteren vertelden tijdens de 30 Dagen Uitdaging de redacteuren nog in geuren en kleuren over hun meest blije film, vandaag graven ze dieper in hun emotionele gesteldheid en praten ze over de films waardoor ze de zin van het leven een tijd niet meer inzagen. Zeer therapeutisch verantwoord.
Hoewel velen Lang leve de koningin vooral als zachtaardig zullen zien, was ik er keer op keer een week ziek van. Sara’s zoektocht naar haar vader greep me jaren naar de keel. Dat hield aan tot ik de film op de middelbare school bewust inzette om stomme schooldagen te kunnen missen. De magie werd er echter niet minder om. Het blijft makkelijk om mee te leven met het achtjarige meisje, dat het niet makkelijk wordt gemaakt door moeder, meester en klasgenootjes. De winkel van de vader van haar beste vriend blijkt gelukkig de poort naar een lievere wereld: die van een levend schaakspel, met Jack Wouterse als witte koning en Monique van de Ven als witte koningin.
Moest ik bij The Road huilen? Nee. Daar komen films als Frank en Frey dichterbij in de buurt. Toch is The Road verreweg de meest verdrietige film die ik ooit heb gezien. De trektocht van vader en zoon door een stervend landschap naar eigenlijk nergens toe is zo grijs, troosteloos en vooral zonder hoop dat niemand zich beter kan voelen na deze film. De kleine momentjes geluk zijn een Coca Cola-blikje. Het is heus. The Road is een 111 minuten durende depressie.
Ik was dertien jaar oud toen ik voor het eerst Armageddon keek. Nu staat Bay er niet om bekend zijn films vol emotie te stoppen, maar toch lukte het hem om mij te roeren. Huilde anderen bij Bambi of The Lion King, was het voor mij het afscheid van Harry Stamper (Bruce Willis) van zijn dochter Grace (Liv Tyler). Ondanks het cliché-drama van vader kan de belofte naar dochter niet waarmaken, was het voor mij een traantje wegpinken. Wat moet het verschrikkelijk zijn om op zo’n manier afscheid te nemen van je familie.
Overigens heb ik bijna 113 minuten gehuild bij You Don’t Mess with the Zohan (Dennis Dugan, 2008), maar dat is een ander kaliber emotie. Wat is die film ongelooflijk slecht zeg.
