De eerste dag van een nieuwe week in de 30 Dagen Uitdaging. Met deze keer wat liefde voor films van vaderlandse bodem. Wat vinden onze redacteuren eigenlijk de beste Nederlanse films?
Vanaf het eerste shot, waarin een koe nonchalant door een weiland glijdt, is duidelijk dat oscarwinnaar Haanstra een opmerkelijke film gaat maken. Een dorp splijt in tweeën door een geschil tussen twee muzikanten in een fanfareorkest. Het conflict blijft op komische wijze uit de hand lopen tot de onvermijdelijke verzoening. Het leukst aan Fanfare vind ik hoe de knullige Nederlandse charme van het platteland intact blijft in een bijzonder professioneel (Amerikaans?) geschoten film.
Wellicht komt het doordat ik van mijzelf wat zwaarmoedig ben, maar films over verloren liefde, leven in elkaars onbegrip en een zoektocht naar niet bestaande perfectie maken mij dan weer heel gelukkig. &Me heeft het allemaal in zich. Norbert ter Hall is een beetje mijn idool geworden op het gebied van Nederlandse drama na A’dam & E.V.A. en nu &Me.
De Nederlandse cinema heeft met Cloaca, Wilde Mossels, Abel, Karakter en recentelijk Wolf een aantal prachtige films in huis. Toch mag er nog een lans worden gebroken voor Soldaat van Oranje. Paul Verhoeven bewees hiermee een waar visionair te zijn en wist met weinig middelen een vrij epische film te maken. Hij inspireerde daarmee velen, waaronder Steven Spielberg. De thema’s blijven sterk en gaan zo veel verder dan menig andere film in die tijd of nog lang daarna. Vanwege de passie, moed en visie van de filmmakers mag deze film nog jaren worden gezien wat mij betreft.
