Koester je innerlijke hipster. Dat, of koester je verschrikkelijk slechte smaak. Dag 25: dit zijn de films waarvan alleen jij lijkt te vinden dat ze geen belediging zijn tegen het wonder van menselijk leven.
Wie had gedacht dat een film die zich volledig richt op een zuipfestijn van corpsballen een slimme vertelling van volwassen worden kon zijn? Niemand, blijkbaar, gezien de ontvangst van de film. Het gaat alleen om een feestje, zeggen ze dan. Het plot is flinterdun, zeggen ze dan. Tegen de haters zeg ik: dat stomme feest is juist het punt. En de kleine feestsetting biedt de gelegenheid voor verdieping, ironisch genoeg. Misschien ga ik de film zelfs met 12 Angry Men vergelijken. Als je onnodig complexe plotwendingen wil kan je altijd een film van Christopher Nolan opzetten. Feuten het Feestje is een grappige beschouwing voor en tegen de destructieve, elitaire wereld van en rond het Corps, H.S.C. Mercurius.
Een lastige categorie. Hier passen vanwege de vraag voornamelijk obscure of geflopte films. De rest wordt per definitie niet door iedereen gehaat. Mijn keuze viel op de film Leaving Las Vegas, omdat ‘de rest’ deze film in de toekomst waarschijnlijk zal haten vanwege de hoofdrol van Nicholas Cage. De beste man speelt sinds zijn vierde scheiding bijna wekelijks in absolute draken van films om zijn alimentaties en schedelverzameling te kunnen blijven betalen. In Las Vegas bewijst hij echter weldegelijk een fantastische acteur te zijn en hoop ik via deze weg mensen te overtuigen de film echt een kans te geven. Prachtig en indringend.
Pretentieuze meuk is The Fountain zeker. Vaak genoeg heb ik ook gehoord dat The Fountain geen bal aan is. De film lijkt geen enkele doelgroep aan te spreken. In zijn drie verhalen verspreid over verschillende locaties in andere tijdperken wordt een onderliggend sprookje van verlies vertelt. Dat het eigenlijk allemaal een stapje te hoog gegrepen is zie ik zelf ook wel. Doet het er toe? Alles is in een heerlijk droomachtige waas gefilmd. De scènes zijn soms prachtig verstild en dan af en toe weer hard en snijdend. De beelden dreunden lang na in mijn hoofd en dat heb ik bij betere films soms helemaal niet.
