“Dit is een toffe film!”, dat zegt een kind. Dan denk je ja, zo leuk is Adam Sandler nou ook weer niet, als je Maarten moet geloven. Maar de glimlach van een kind doet je beseffen dat hij toch best leuk uit de hoek kan komen. Daarom: dag 29: je favoriete film uit je jongere jaren.
Gelukkig werd deze film wel ieder jaar wel ergens uitgezonden, want als kind keek ik hier erg graag naar. Films met Adam Sandler genieten tegenwoordig niet meer zo mijn voorkeur. In deze film speelt hij een ijshockeyer die een talent blijkt te hebben voor golf en in een wereld terecht komt die totaal niet past bij de lompe Sandler. Als ik terugdenk aan deze film kan ik eigenlijk ook weinig leuks bedenken. Al is de scène waarin hij na een briljante eerste slag erg veel moeite heeft met putten best leuk.
Ik was 8 jaar toen ik deze film zag. Het was zelfs de eerste ‘VHS’ die ik kocht: het begin van een compulsieve filmverzamelaarsobsessie. In opvoedkundig opzicht was het wellicht niet zo verstandig om mij op dat moment sommige expliciete scènes als het opensnijden van de hals van een vrouw te laten zien. Het bleef wel voor lange tijd mijn ‘lievelingsfilm’, vanwege de humor, melodrama en heroïek. Wat wil je anders zien als jonge knaap? De Leeuwenkoning?
We zijn 21 jaar verder en Spielbergs Jurassic Park doet nog steeds vrijwel alle digitale effecten sindsdien verbleken. De film is direct verantwoordelijk voor mijn toenmalige dinosaurusobsessie. (Ik ben nooit vergeten wat een Ankylosaurus is.) Ik kan me geen film bedenken met meer avontuur en plezier. Het is aan de acteurs te zien, met komische en scherpe (bij)rollen van Wayne Knight, Samuel L. Jackson, Jeff Goldblum en Richard Attenborough. Ik was jong al oud genoeg om de kinderen het minst interessant te vinden. We zijn 21 jaar verder en het is nog steeds mijn favoriete Spielbergfilm. Telkens wanneer ik Jurassic Park weer zie, voel ik me niet oud.
