City of Violence positioneert zichzelf als detectivedrama tegen de achtergrond van gewelddadig post-apartheid Zuid-Afrika. Regisseur Jérôme Salle laat de film echter al gauw vervallen tot een clichématig actieverhaal. Forest Whitaker en Orlando Bloom dragen de film, maar zetten verder weinig memorabele rollen neer.
City of Violence speelt zich af in het Zuid-Afrika waar net de apartheid officieel is afgeschaft maar wat nog altijd geteisterd wordt door racisme, armoede en geweld. Te midden van dit alles onderzoeken twee agenten, Brian Epkeen (Orlando Bloom) en Ali Sokhela (Forest Whitaker), de moord op een jonge vrouw. Al snel blijkt er een nieuw soort drugs in het spel te zijn die overal om zich heen slachtoffers maakt. In hun poging de oorsprong van deze drugs te achterhalen stuiten de agenten op een criminele organisatie die banden heeft met het afgezette apartheidregime.
De film opent redelijk sterk. Tegen de achtergrond van het grimmige Zuid-Afrika worden de twee rechercheurs geïntroduceerd die ieder kampen met hun eigen problemen. Epkeen komt net uit een scheiding wat leidt tot constante problemen met zijn ex-vrouw en zoon. Hij zoekt de oplossing hiervoor in drank en seks. Ondanks dat Epkeen het niet al te nauw neemt met de wetgeving, heeft hij het hart op de goede plaats en blijkt zijn rauwe karakter effectief in de gewelddadige omgeving. Ook zijn partner Ali Sokhela is niet vrij van een veelbewogen verleden. Hoewel Sokhela verstandiger en kalmer is dan Epkeen, wordt hij getergd door trauma’s uit zijn jeugd tijdens de apartheid. Daarnaast is Sokhela een zwarte rechercheur, iets wat in het postapartheid Zuid-Afrika nog altijd omstreden is. Wanneer deze beide agenten verwikkelt raken in een bloederige moordzaak is de toon gezet voor een duister detective drama.
Helaas wordt de film, naarmate de plot zich verder ontwikkelt, steeds clichématiger. Al snel draait het minder om de individuele problemen van de personages of om het door geweld geteisterde Zuid-Afrika en ontvouwt zich een redelijk simpele actiefilm. Ineens vormt de apartheid nog slechts een middel om het plot vooruit te stuwen op een manier die vooral doet denken aan de Koude Oorlog-spionagefilms (maar dan zonder een greintje humor). Ook vervalt de serieuze ondertoon van realistisch naar ronduit ongeloofwaardig wanneer de detectives het met zijn tweeën opnemen tegen grote groepen drugsdealers met machinegeweren. Waar het geweld aan het begin van de film nog rauw en schrijnend is, wordt het nu vooral ingezet in actiescènes met achtervolgingen en schoot-outs. Dit alles is volledig uit de toon met het beeld dat aan het begin van de film geschapen wordt. Daar komt nog bij dat deze film niet het budget heeft de actie daadwerkelijk interessant neer te zetten.
Qua acteerwerk zetten zowel Forest Whitaker als Orlando Bloom redelijk geloofwaardige personages neer die de film kunnen dragen. Daarmee is alles echter ook wel gezegd. Beide acteurs hebben absoluut betere rollen neergezet. City of Violence weet sowieso weinig memorabele personages neer te zetten. De bijrollen zijn vooral weinig interessant en inwisselbaar. Je zou de film nog kunnen prijzen voor het casten van een (zwarte) vrouw als ‘hacker’ bij de politie, ware het niet dat dit personage compleet uit de toon valt met haar gloednieuwe glimmende MacBook die ze telkens pontificaal in beeld zet. Een sterk stukje geschiedsvervalsing dat het neergezette tijdsbeeld in duigen doet gooien.
