Een lekker muziekje tijdens het gamen is natuurlijk nooit mis, maar vooral de ontwikkelaars kunnen met muziek een game maken of kraken. Welke soundtracks zijn de favorieten op onze redactie?
Het onderdeel waar vaak de minste aandacht aan wordt besteed is de soundtrack. Desalniettemin is het een essentieel onderdeel voor het succes van een game. Slechte muziek kan de sfeer compleet verstoren en de boodschap van de ontwikkelaar minder goed laten overkomen. Hoewel ik doorgaans weinig te melden heb over de muziek achter een spel was dit bij Alan Wake wel het geval. De veelal klassieke klanken van Petri Alanko boeide mij. Ze vertellen het verhaal van de game zelfs zonder het beeld. Het is simpel, maar toch erg sprekend en geeft precies de goede sfeer aan de game. Tjdens het doorspelen van Alan Wake zou je ieder willekeurig nummer van de soundtrack kunnen afspelen zonder ook maar een moment de ervaring te belemmeren. Er zijn maar weinig producties waarover hetzelfde te zeggen is.
De beste soundtrack is voor mij ongetwijfeld die van Final Fantasy. Er komt niet voor niets een game aan (Theatrhythm Final Fantasy: Curtain Call) die zich focust op de muziek van de franchise. Nobuo Uematsu heeft aan zo goed als alle games meegewerkt en in elk spel komt zijn muzikale talent naar voren.
De muziek is niet alleen sterk, maar ook heel divers. Van gitaar geweld naar de zuivere klank van een viool, je vindt het allemaal in de Final Fantasy-franchise. De muziek is niet repetitief, de man weet altijd wel weer iets nieuws te vinden.
Laten we eerlijk zijn, Afro Samurai was niet een bijzonder goed spel. Vaak voelde het spel repetitief aan. Maar het een aantal bijzonder goed uitgewerkte aspecten: de stemacteurs en de muziek. Samuel L. Jackson was bijzonder grappig om naar te luisteren, ondanks hij niet verantwoordelijk was voor de stem van de protagonist. Daarnaast paste de muziek perfect bij de bloedigere game. RZA (Robert Fitzgerald Diggs) heeft de muziek geproduceerd voor zowel het spel als de anime. Het spel is onvergeeflijk moeilijk, maar ik zou hem zo weer oppakken om nog één keer de perfecte samenhang tussen bloedigere actie en de muziek te kunnen horen.
