“’t was the day before Christmas…” menig kerstverhaal en kerstfilm begint met deze zin. Op deze dag voor Kerstmis hebben we een speciale kerst-editie van onze wekelijkse rubriek ‘Het Filmarchief’ voor je. De redacteuren delen hun favoriete kerstfilms en vertellen je waarom deze een speciaal plekje in hun hart hebben gekregen.
Wie aan kerstfilms denkt, denkt vermoedelijk ook aan de Home Alone-reeks. De eerste film is ondertussen alweer vijfentwintig jaar oud. Kevin blijft door een fout van zijn ouders alleen achter in een enorm huis, waar hij in eerste instantie vooral heel veel lol heeft. Tegen de tijd dat hij zijn ouders begint te missen, hebben twee dieven het voorzien op de buit die in het huis ligt. Kevin maakt echter handig gebruik van zijn kwajongenskennis, door het huis vol boobytraps te stoppen. Uiteindelijk weten de dieven het huis niet te beroven en kan Kevin alsnog kerst vieren met zijn familie. Wat mij zo aan deze film blijft trekken is de simpelheid en de oudheid van de film: aspecten die nog altijd niet in de weg staan en voor een echte kerstklassieker zorgen.
Kerst geeft je de gelegenheid om weer wat extra tijd met je vrienden en familie door te brengen. Het vieren van kerst begint thuis bij mijn ouders al zo lang ik me kan herinneren hetzelfde. In huize Berkhout hebben wij namelijk één traditie, en dat is het bekijken van A Christmas Carol op kerstavond. Hoewel er in de loop der jaren talloze nieuwe verfilmingen gemaakt zijn van het beroemde kerstverhaal van Charles Dickens, blijven wij altijd naar dezelfde film kijken (we hebben de film zelfs nog op videoband, zo ver gaat onze traditie dus terug!). Met Patrick Stewart als Ebenezer Scrooge is en blijft A Christmas Carol uit 1999 onze favoriet. Het maakt voor mij dan ook niet uit of het een witte kerst is of niet. Het is voor mij pas écht kerst, als we met kerstavond weer voor de televisie zitten en A Christmas Carol op het punt staat te beginnen!
Regisseur Ron Howard, die momenteel hoge ogen gooit met In the Heart of the Sea, heeft in 2000 een leuke en een van de meest stilistische kerstfilms ooit gemaakt. In The Grinch, gebaseerd op het verhaal van Dr. Seuss, doet het groene mannetje (gespeeld door Jim Carrey) er alles aan om het gezellige kerstfeest te voorkomen: de Grinch haat Kerstmis. Intens. Dit contrast wordt dan ook goed uitgewerkt in de film, met een vanzelfsprekend “happy end”. The Grinch brengt dat heerlijke kerstgevoel met zich mee en benadrukt het belang van familie en gezelligheid tijdens de kerstdagen. Als The Grinch rond de kerstperiode op televisie komt (en dat is vrijwel elk jaar), doe ik altijd mijn best om hem te kijken. Dan is voor mij Kerstmis pas echt begonnen.
Aloys
