Gaming is nog helemaal niet zo’n oude hobby. Als je vijftig jaar geleden iemand Call of Duty had uitgelegd, had je waarschijnlijk heel snel een enkeltje gesticht te pakken. Sinds de start van dit millennium is het echter hard gegaan Processoren en grafische chips worden steeds sneller, opslagruimte groeit exponentieel en complete gamegenres zijn in de afgelopen 16 jaar gekomen en gegaan. Tijd om de belangrijkste veranderingen sinds 2000 op een rijtje te zetten.
Shooters
Als er één genre is dat de afgelopen jaren de hele game-industrie heeft veroverd, dan is dat het (first-person) shooter genre. De FPS staat met DOOM en Wolfenstein aan de wieg van moderne games en in de jaren ’90 was het genre dan ook goed vertegenwoordigd met Half-Life, Goldeneye en Counter-Strike. Maar geen enkele game heeft zoveel teweeggebracht als Call of Duty, zowel qua in-game formules als de verkoopcijfers.
Sinds de eerste Call of Duty in 2003 moeten shooters in hun singleplayer zo intensief en explosief mogelijk zijn. De scripted achtbaanrit waar je in beland is sindsdien een vaste formule voor bijna alle shooters en zelfs de grote concurrent Battlefield speelt in de singleplayer leentjebuur bij Activision’s melkkoe. Daarnaast zorgde het vierde deel – Modern Warfare uit 2007 – wéér voor een revolutie, dit keer in de multiplayer. Het aanpassen van verschillende loadouts en het inroepen van helikopteraanvallen en care packages is sindsdien in vrijwel elke shooter terug te vinden.
Mobiel
Wie had in 2000 gedacht dat we massaal op onze mobiel zouden gamen? En wie had gedacht dat dit daadwerkelijk games zouden zijn met 3D-graphics, in plaats van enkel Pong, Snake of Tetris? Met miljoenen downloads voor bijvoorbeeld Pokémon GO, Angry Birds, Clash of Clans en Flappy Bird kunnen we mobile gaming niet eens meer een niche noemen.
Oké, de games kunnen meestal qua diepgang of grafische kracht niet eens in de buurt komen van triple-A titels op de consoles en PC, maar dat hoeft ook niet. De smartphone is perfect voor een ontspannen spelletje terwijl je op de bus wacht, tijdens saaie familieverjaardagen of vlak voordat je gaat slapen. En laten we het gamen op de wc niet vergeten. De toekomst is nu!
Digitaal
Games kopen in de jaren ’80 en ’90 was een hele fysieke ervaring. Je moest naar de winkel lopen, fietsen of rijden, een game uitkiezen, die bij een verveelde man achter een kassa afrekenen, naar huis, installeren, CD’tjes verwisselen, een memory card voor je PlayStation kopen… En wie kent nog de grote boxen waar PC-games vroeger in verpakt zaten?
Inmiddels gaat dat allemaal veel makkelijker. Consoles hebben hun eigen online winkel waar je in ruil voor prepaid tegoed games kunt aanschaffen, terwijl PC-gamers terecht kunnen op Steam of een website als Startselect. Uitzoeken, afrekenen en downloaden is vaak een kwestie van minuten!
Indie games
Een bijkomend verschijnsel bij de opkomst van digitale games, is de opkomst van de indie-developer. Voor kleine, onafhankelijke studio’s is het makkelijker dan ooit om hun game op de markt te zetten. Door de enorme wildgroei van deze ‘indie’ ontwikkelaars en hun games is het dan niet per se makkelijk om je game ook aan de man te brengen, maar dat is een ander verhaal.
Er zijn namelijk genoeg onafhankelijke ontwikkelaars bij wie het wél is gelukt om flink te scoren met hun game. Denk aan Minecraft, Stardew Valley of ARK, die allemaal zonder de bemoeienis van grote bedrijven als Activision, EA en Ubisoft zijn uitgebracht.
De komende jaren
Wat wordt de volgende grote evolutie? Dat blijft natuurlijk nog even spannend. Wie weet gamen we over tien jaar allemaal in de cloud? Zitten we permanent met een VR-bril op ons hoofd? Zijn console-generaties een verouderd principe? Of misschien gebeurt er iets wat helemaal niemand nu nog ziet aankomen…
