Eat that Question - Frank Zappa in His Own Words
Review

Review: Eat That Question – Frank Zappa in His Own Words

2 min leestijd
3/5

"Frank Zappa in His Own Words doet zijn naam eer aan met een interessante verzameling archiefbeelden. Het geheel is een wat oppervlakkige compilatie, maar de grote persoonlijkheid van de experimentele componist Frank Zappa maakt het de moeite waard."

Eat That Question – Frank Zappa in His Own Words is nu te koop op DVD.

In een periode waarin de popmuziek constant in beweging was, wist Frank Zappa iedereen voor te blijven. Door zijn bizarre ingevingen en originele aanpak staat hij bekend als een van de meest creatieve musici aller tijden. Dat Zappa zelf ook een wat vreemde vogel is, maakt hem tot het ideale documentaire-onderwerp.

De film richt zich op een lange periode van Zappa’s leven, vanaf het moment dat hij in 1963 bij de Steve Allen Show een fiets als instrument gebruikte. Hij zou uitgroeien tot een bijzonder experimentele componist. Als artiest maakte hij zowel solo als met zijn band Mothers of Invention vrienden en vijanden, tot zijn dood in 1993.

Eat that Question - Frank Zappa in His Own Words

Frank Zappa in His Own Words doet zijn naam eer aan; we zien veel archiefbeelden van Frank Zappa die over zichzelf praat. De film bestaat vooral uit (tv-)interviews, aangevuld met concertbeelden. Redelijk vanzelfsprekend zet het hiermee een goede tijdsgeest neer. Ook is Frank Zappa meer dan boeiend genoeg om lang naar te luisteren. De extravagante muzikant weet met zijn grote persoonlijkheid en interessante wereldbeeld vooral interessante uitspraken te doen.

Toch is de keuze ook raar. Zo horen we Zappa al vroeg in de film zeggen dat je hem door interviews niet leert kennen, omdat dit voor hem onnatuurlijk zou zijn. Eat That Question voelt ook redelijk oppervlakkig, ondanks het diepzinnige wereldbeeld van Zappa. De makers halen veel uit de verzameling, maar het voelt toch vooral als een wat simpele compilatie. Van een echt sterke invalshoek is geen sprake en de hoeveelheid beschikbare beelden lijkt beperkt te zijn geweest. Aan de ene kant is het interessant dat we niet een subjectief beeld van betrokkenen krijgen, maar misschien was er gewoon niet genoeg materiaal om goed mee te werken.