Final Fantasy IX review
Review

Review: Final Fantasy IX

3 min leestijd
2/5

"Deze nieuwe PlayStation 4-port is leuk voor mensen met nostalgie. Maar hoewel de modellen van de personages iets opgepoetst zijn, is Final Fantasy IX flink verouderd. Vooral het lopen gaat erg ongemakkelijk. Bovendien zorgt de nieuwe 'super fast mode' dat cutscenes ook super snel gaan, waardoor je niet de kans krijgt ze het verhaal in je op te nemen."

Final Fantasy IX is sinds kort weer beschikbaar in de PlayStation Network Store. Voor mensen die er bij de oorspronkelijke release flink van genoten een mooie kans om die nostalgie weer eens op te wekken. Let er echter wel op dat het enkel een port is naar de PlayStation 4, niet een remake. Hoewel het visueel iets opgepoetst is, zijn er naast Trophy-support geen veranderingen aangebracht.

IX is het negende deel van de befaamde Final Fantasy-serie. Hoewel er ondertussen al vijftien zijn, is er weinig relatie tussen de verschillende games. Je kunt ze geheel los van elkaar spelen en ze situeren zich meestal zelfs in een compleet ander universum.

In Final Fantasy IX begint het verhaal bij een theatergroep die ook dieven zijn. Zij hebben de opdracht gekregen prinses Garnet te ontvoeren, de knappe troonopvolger van Alexandria. Na een tijdje zijn er een totaal van acht verschillende speelbare personages die afwisselend bestuurd worden. Welke personages wanneer gespeeld worden wordt bepaald door het verhaal, het is dus niet zo dat de speler kiest als wie hij door het spel zal gaan. Hoewel het verhaal zelf wel leuk is, vormen de personages en hun persoonlijke ontwikkelingen het sterkte punt. Iedereen heeft zijn eigen motivatie. Zo wil Vivi, de zwarte magiër, ontdekken wat zijn doel in het leven is. Hij heeft geen herinneringen van zijn ouders of waar zijn krachten komt. Tijdens de game zal hij stukje bij beetje over zichzelf leren.

De gevechten in IX zijn een combinatie van dynamisch en beurt-voor-beurt. Elk personage heeft een balkje dat oplaadt. Als het vol is kan de speler het personage een bevel geven. De tijd loopt echter gewoon door terwijl hij beslist wat hij gaat doen, dus ondertussen vallen de vijanden gewoon aan en laden de balkjes van andere personages ook op. Tijdens de tutorial raadt ook aan om dit dynamische systeem uit te zetten als hij nog geen of weinig ervaring heeft met het systeem. Ook is er een grappige minigame waarmee je kaarten op een rooster neer moet leggen en proberen de kaarten van je tegenstander over te nemen. Zo kun je, vergelijkbaar met Gwent in The Witcher 3 kaarten winnen van je tegenstander en je verzameling uitbreiden.

ifjtduhcehkylsma6kh2

Hoewel dit slechts een port is naar de PlayStation 4, zijn er wel twee nieuwe aanpassingen toegevoegd. De eerste is ‘super fast mode.’ Als je dit aanzet in het pauzemenu gaat alles behalve gevechten en de minigame veel sneller. Opzich een goede toevoeging, omdat het verouderde spel erg onhandig is met het lopen. Het is alleen wel zo dat de cutscenes dan ook super snel gaan, en dat is dan weer niet de bedoeling. Bovendien kun je tijdens deze cutscenes de mode niet uitzetten, waardoor je van tevoren moet weten dat er eentje aan komt mocht je het op normale snelheid willen zien.

De andere toevoeging is de ‘no encounter mode.’ Als die aanstaat kom je niet willekeurig vijanden tegen. Het vinden van tegenstanders is vergelijkbaar met Pokémon in hoog gras. Het voornaamste verschil is dat je, buiten bepaalde safe zones, altijd vijanden tegen kan komen. Alles is dus hoog gras. Hierdoor kan het navigeren dus aardig irritant worden, waardoor ‘no encounter mode’ een goede toevoeging is. Let er alleen wel op dat eindbazen op deze manier niet vermeden kunnen worden. Als je nooit vijanden tegenkomt verdien je ook geen xp en zul je daarom te zwak zijn voor de gevechten die niet vermeden kunnen worden. Zet de mode daarom alleen aan als je voor loopt.