Op de laatste dagen van het jaar blikken we terug op 2017. De gameredactie doet dit door een aantal persoonlijke top 3’s met jullie te delen. Volgende week mogen jullie stemmen op de Awards, waarin jij bepaalt welke game het beste was, maar eerst is het tijd voor de persoonlijke top drie van Arran:
1.Horizon: Zero Dawn
Voor mijn game top 3 begin ik met een game van Nederlandse bodem. Horizon heeft een bijzonder goed verhaal dat me op het puntje van mijn stoel hield. De verrassing die ik voelde op een zeker moment in het verhaal (wat ik niet voor julllie zal spoilen) deed mij ineens geheel anders naar de wereld waar het zich in afspeelt kijken. Maar waarom staat het op #1? Misschien is het toch wel dat kleine beetje Nederlandse trots dat in mij schuilt, maar dat is niet het enige. De gameplay is heerlijk en er was geen enkel gevecht waarbij ik niet op moest letten of in beweging moest blijven. Het wordt wel een beetje vergeleken met Dark Souls of The Witcher 3, maar ik vind dat die vergelijking toch wat tekort komt. De verschillende wapens zijn fantastisch en ze zijn goed gebalanceerd ten opzichte van elkaar. Ook moet je mikken terwijl je rent en je boog heeft tijd nodig om te spannen. Natuurlijk is Horizon niet perfect. Zo vond ik het jammer dat het verkrijgen van alle trofeeën te gemakkelijk was omdat alle verzamelbare voorwerpen op de kaart aangegeven waren en daarom veel te simpel om te vinden. Ook waren de gezichtsuitdrukkingen soms wat apart, wat af en toe toch voor wat ergernis zorgde. Desalniettemin vind ik dat Horizon: Zero Dawn een meesterwerk is.
[post id=”136057″]
2.NieR: Automata
NieR is een bijzonder spel. Het verhaal is, net zoals bij Horizon, erg meeslepend en ik was de hele tijd nieuwsgierig naar hoe het verder zou gaan. Het feit dat je na de game uitgespeeld te hebben nog niet het hele verhaal kent en opnieuw moet beginnen met een ander personage om meer te leren, versterkte dit heel erg. Ook verandert het spel regelmatig van speelstijl. Dit gaat veel met het draaien van de camera en dat gaat verrassend soepel. NieR wisselt tussen eerste en derde persoon. Maar er is meer; soms speel je ineens een arcade-achtige bullet hell en zelfs die mode heeft verschillende stijlen die elkaar afwisselen. Wel is het jammer dat het hacken dat deel was van 9S’ gameplay erg gauw saai wordt en hij daarom veel minder leuk is om te spelen.
[post id=”137560″]
3.Super Mario Odyssey
De Switch kwam dit jaar uit en dat zorgde natuurlijk voor een grote hoeveelheid Nintendo-games. Zo zagen we dus ook weer een nieuwe versie van Mario en de besnorde loodgieter doet het altijd goed. Odyssey geeft echter een hele andere draai aan de traditionele serie. De open wereld voelt totaal anders dan de 2D-spellen die we voornamelijk zagen. Veel oude fans van de originele Super Mario Galaxy waren hartstikke blij dit element weer terug te zien komen. Ook kan Mario niet meer pakjes aantrekken met verschillende krachten. In plaats daarvan kan hij zijn hoed gooien en zelfs in de huid van anderen kruipen als hij die met de hoed raakt. Tegelijkertijd voelt het absoluut aan als een Mario-game: de blokken die je van onder aanstoot, de geluiden en vijanden vormen een heerlijke combinatie van nostalgie en vernieuwing. Toch staat Odyssey voor mij slechts op de derde plek, omdat er zoveel goede games uitgekomen zijn dit jaar, maar ook omdat de sfeer van het spel mij niet altijd even goed pakte.
[post id=”152302″]
