Lang, lang geleden was er een custom map in het spel Warcraft III met de naam Warlock. Hierin konden maximaal twaalf spelers spreuken uitkiezen om vijanden mee te raken. Als je een vijand raakte, vloog hij wat achteruit. Dit vond allemaal plaats op een klein eilandje omringt door lava. Je raadt het al: breng schade toe door spelers in de lava te schieten en weet uiteindelijk als enige over te blijven. Het klinkt enorm simpel, maar was zo succesvol, dat het tot de dag van vandaag nog wordt gespeeld in het zeventien jaar oude Warcraft III. Dat niet alleen, ook wordt het spel actief gespeeld via een custom map van Blizzards andere RTS, Starcraft II, en zelfs in Dota 2 is het een hit. Daarnaast zijn er nog zo’n twintig verschillende projecten die geprobeerd hebben het succes van Warlock te kopieren, Spellsworn is er hier een van.
De makers van het spel zeggen dat het op het oude Warlock is geïnspireerd, maar dat is lariekoek. Het is een regelrechte kopie met een aantal nieuwe of aangepaste spreuken. Is daar iets mis mee? Nee, eigenlijk niet. Door het spel zo als standalone gratis op Steam te zetten, bereiken ze een nieuw publiek dat dit anders nooit had gevonden. Tegelijkertijd is het wel een beetje lui. Het zou een voordeel moeten zijn dat dit spel als standalone wordt gemaakt en niet op een al bestaande engine van Warcraft of Starcraft hoeft te lopen, maar je merkt hier bar weinig van. Deze oudere en ‘beperktere’ versies voelen eigenlijk even soepel of zelfs beter aan.
Eigenlijk biedt Spellsworn weinig tot geen toegevoegde waarde naast het feit dat een nieuw publiek het spel misschien zal ontdekken. Het is op zich heel erg vermakelijk en er zijn genoeg verschillende spreuken om echt een eigen speelstijl te ontwikkelen, maar het is gewoon een vrijwel exacte kopie van een spel dat we al anderhalf decennium hebben gespeeld en waar al vele klonen van te vinden zijn. Spellsworn is lang in ontwikkeling geweest en had dus ruim de tijd om zijn eigen stempel op het “genre” te drukken, maar heeft dit absoluut niet gedaan.
