Twee weken geleden vond de 2018 Game Developers Conference plaats, ook wel afgekort tot GDC 2018. Dit is een conferentie waar geroemde ontwikkelaars komen om te vertellen over hun werk. Dit kan gaan over flink verschillende onderwerpen, zoals hoe games omgaan met de dood of hoe je kan overleven in de gamesindustrie zonder ooit een hit gehad te hebben. Vaak gaat het echter over de kern van gamedesign of wordt een zogeheten “postmortem” gepresenteerd, een analyse van een game na de ontwikkeling. Deze praatjes zijn voornamelijk gericht op andere gamedesigners, maar zijn ook zeer de moeite waard voor een groot deel van het normale publiek.
Deze week is een zeer interessant NieR:Automata–panel op YouTube verschenen met de excentrieke regisseur Yoko Taro en designer Takahisa Taura van PlatinumGames. Je kunt het panel in zijn volledigheid bovenaan deze pagina bekijken. Eerst vertelt Takahisa Taura over wat technischere aspecten. PlatinumGames-spellen voelen qua gevechten altijd extreem soepel en lekker aan, hoe komt dat? Had je er ooit over nagedacht dat elke beweging in NieR omgezet kan worden in een sprong of ontwijkactie? Of hoeveel tijd er zit tussen het drukken op een knop en het reageren van je personage en vervolgens hoeveel tijd er weer zit tussen dat en het moment dat je daadwerkelijk een vijand raakt? PlatinumGames heeft hier wel enorm veel over nagedacht en het is leerzaam om hier een echte expert over te horen praten.
Dit eerste deel van het panel wordt echter al vrij snel nogal technisch en daarom misschien saai voor sommigen. Mocht je dat ook vinden, dan kun je rustig doorspoelen tot 27:26 in het filmpje. Dan begint namelijk regisseur Yoko Taro te praten over vrijheid in games. Hierbij heeft hij het over de dingen die hij gekopieerd heeft van The Legend of Zelda: Ocarina of Time, lessen die hij heeft geleerd van bijvoorbeeld Mario of GTA, maar ook over een Coca Cola-experiment dat hij na wilde bootsen in NieR:Automata. Ook legt hij uit hoe hij de illlusie van grootte wordt gebruikt om de speler te blijven verrassen. Het is een interessant verhaal en met de nodige humor erin verwerkt, is het zeker de moeite waard voor fans van de designfilosofie van Yoko.
Mocht je interesse gewekt zijn en smacht je naar meer: zo af en toe worden verschillende panels (zowel nieuw als oud) geüpload op het GDC-YouTube-kanaal.
