The Mooseman vertelt verhalen over de mythologie van de Komi- en Sami-volkeren, die ontstonden rond de negende eeuw in Rusland. Het zijn interessante verhalen waar godheden, in de vorm van dieren, rondlopen. De grote vraag is natuurlijk of het spel deze mythologie ook op interessante wijze kan vertellen aan de speler.
Meteen valt de bijzondere visuele stijl op: met alleen zwart, wit, en verschillende tinten ertussenin, worden fraaie beelden gemaakt. Met name wanneer je door een grot loopt en ogen op de muur je lijken te achtervolgen, waan je je in een surrealistisch sprookje. De muziek, die in eerste instantie misschien niet eens zoveel opvalt, helpt hier ook enorm bij. Dit gevoel heb je eigenlijk de volledige tachtig minuten die je nodig hebt om het spel uit te spelen, wat erg belangrijk is om het verhaal over te brengen.
De speler speelt als de Mooseman, een shamanistisch figuur dat half mens en half dier is en geesten kan zien. Hierdoor kan hij reizen tussen de drie werelden die de mythologie kent: de lage wereld, de middelwereld en de hoge wereld. Terwijl je loopt, kom je totempalen tegen die een mythe ontgrendelen. Met een druk op de knop open je een menuutje waarin je ze allemaal bij elkaar ziet en makkelijk doorleest. Een mythe bestaat vaak uit twee alinea’s en legt iets uit over deze interessante religie, die vooral gebaseerd is op dieren en hun geesten. Je moet dus het geduld hebben om eens in de paar minuten even wat te lezen, maar het zijn zulke kleine stukjes, dat het niet uit zou mogen maken.
Af en toe kom je nog een klein puzzeltje tegen, maar vaak is het ook niet meer dan precies dat: een klein zoethoudertje om je even te vermaken voordat je het volgende gebied weer in gaat. Wel zijn ze lekker verschillend en vrij van vorm. De ene keer moet je uitvogelen hoe je een boze vogel voorbijkomt zonder dat hij je opeet, de andere keer moet je patronen onthouden om iets te ontgrendelen.
Al met al is The Mooseman een kleine ode aan een interessante mythologie waar wij in het Westen maar bar weinig van kennen. Dit doet het op een charmante wijze: je gaat er eventjes voor zitten en in zo’n één tot anderhalf uur ga je op een mooie ontdekkingsreis onder begeleiding van toepasselijke muziek en een geweldig sfeervolle visuele stijl. Je moet het spel vooral niet spelen voor actievolle gameplay, maar de paar creatieve puzzeltjes zijn precies genoeg om je alert te houden gedurende het avontuur. Mensen die geboeid worden door aparte mythologie en graag op bovengenoemde manier er wat over zouden willen leren, zouden The Mooseman absoluut een kans moeten geven.
