Een genre dat vroeger erg populair was en nog steeds af en toe voorbijkomt, is het shoot-em-up-genre, voor het gemak vaak afgekort tot ‘shmup’. Zo’n vijf jaar geleden kwam de shmup Aces of the Luftwaffe uit voor mobiele telefoons en dat was succesvol genoeg om het in 2015 ook naar Steam te gaan brengen. Nu is het tijd voor een volledig vernieuwde versie die echt vanaf het begin is gebouwd voor consoles en pc, maar hoe bevalt het?
Het unieke aan Aces of the Luftwaffe Squadron is dat je in de game eigenlijk vier schepen bestuurt, althans als je de singleplayer speelt. In het begin voelt het vooral alsof het even wennen is, maar gaandeweg kom je erachter dat het nooit echt went om in een ongelooflijk hectische shmup meerdere schepen te besturen. Je hoofdpiloot is omringd door drie andere piloten die met je meebewegen, maar het is bijzonder lastig en vooral onnatuurlijk om met zo’n cluster van schepen eindeloze hoeveelheden kogels en obstakels te ontwijken, een beetje alsof je iemand laat slalommen met een aanhangwagen achter de ski’s.
Maar goed, als je dat even kan negeren, voelt het tempo van het spel best wel lekker. Vijanden gaan snel neer, maar ook niet altijd na slechts één schot, en de levels zijn kort genoeg dat het niet gaat vervelen. Dit alles wordt afgewisseld met een verhaaltje. Naast het feit dat het verhaal bijzonder onorigineel is (een geheim deel van de Duitse Luftwaffe heeft zich schuilgehouden na de Tweede Wereldoorlog om een verrassingsaanval uit te voeren op Amerika), lukt het toch om net wat kleur aan de levels te geven. Ook krijgen ze hierdoor bepaalde nevenmissies, zoals het moeten redden van mensen of het moeten neerschieten van bepaalde objecten. De leukste is verreweg een level waarbij je ongezien moet blijven, vooral omdat het volledig anders is vergeleken met de rest van het spel, waar knallen vooropstaat. Wel is het jammer dat alle ingesproken stemmen van de Amerikaanse luchtmacht enorm sterke Europese accenten hebben, maar toch proberen een Amerikaans karikatuur neer te zetten. Dit mislukt een beetje en daardoor voelen de gesprekken vrij kinderachtig.
Het grootste nadeel aan Aces of the Luftwaffe Squadron is de complete chaos. En dan hebben we het niet over de chaos die standaard komt kijken bij een shmup. Het is de chaos die komt als je een tweetal factoren combineert. Ten eerste is er het feit dat je met verschillende voertuigen vliegt in een groep. Ten tweede zijn de kogels van de vijand ongelooflijk onduidelijk. Ze hebben vaak dezelfde of bijna dezelfde kleur als de projectielen van alle vier jouw schepen en vallen daardoor nauwelijks op, al helemaal omdat er vaak ook nog eens bijzonder drukke achtergronden zijn met vuur dat zelfs ook dezelfde kleur heeft. Hierdoor moet je enorm veel energie spenderen aan het herkennen van projectielen, terwijl je je natuurlijk het liefst alleen maar wilt richten op het ontwijken ervan.
Dit klinkt misschien als een bijzonder minuscuul punt, maar de interactie tussen de speler en de projectielen van de vijand is wel de essentie van een shoot-em-up. Hierdoor is het korte verhaaltje van Aces of the Luftwaffe Squadron wellicht leuk om een keertje door te spelen als het echt helemaal je genre is, maar meer ook niet. Het kiezen van vaardigheden om te ontgrendelen en het (volledig op kans berustend) vrijspelen van nieuwe voertuigen met eindbaasgevechten, is niet genoeg motivatie om levels eindeloos opnieuw te gaan spelen. Wellicht had het spel beter iets minder kunnen doen, maar dan wel een stuk sterker.
